This is the mail sent by Rick Brown, from Historybuff.com. I hope this will be interesting for you. Read and Enjoy. For more details please visit the website www. historybuff.com
* * *
The Funny Side of Newspapers
As a newspaper collector, I have come across lots of newspapers with funny headlines or content. Here are a few of my favorites:
In a 1768 American newspaper, the back page had a small ad offering a reward. In that era the were many indentured servants that ran away from their “owners.” (An indentured servant was a person that willingly agreed to work for a craftsman with only room and board for payment. It was this method that they could learn a trade to support themselves after the contract expired.) I started reading the ad and it related that a man’s wife had run off with a salesman. The ad went on to give a description of his wife and of the salesman; weight, height, color of hair, etc. Then at the bottom it offered the following reward: “5 pence reward for information leading to her whereabouts, or a 5 pound reward if you keep her.” (Remember, we were still on British currency then.)
Another favorite of mine appeared on the front page of a rural newspaper from the late 1960s. The top half of the front page was a headline “40 Chickens Stolen From Local Farmer” as well an article giving details. What made this front page funny was what was on the lower half of the page. The headline was: “Scout Troop to Host Chicken Dinner.”
Sometimes I have to wonder if the editor chose the correct words for their headlines:
Grandmother of eight makes hole in one
Deaf mute gets new hearing in killing
Police begin campaign to run down jaywalkers
House passes gas tax onto senate
Stiff opposition expected to casketless funeral plan
Two convicts evade noose, jury hung
William Kelly was fed secretary
Milk drinkers are turning to powder
Safety experts say school bus passengers should be belted
Iraqi head seeks arms
Queen Mary having bottom scraped
NJ judge to rule on nude beach
Squad helps dog bite victim
Dealers will hear car talk at noon
Enraged cow injures farmer with ax
Lawmen from Mexico barbecue guests
Miners refuse to work after death
Two Soviet ships collide – one dies
Two sisters reunite after eighteen years at checkout counter
Nicaragua sets goal to wipe out literacy
Drunk drivers paid $1,000 in 1984
Autos killing 110 a day, let’s resolve to do better
If strike isn’t settled quickly it may last a while
War dims hope for peace
Smokers are productive, but death cuts efficiency
Cold wave linked to temperatures
Child’s death ruins couple’s holiday
Man is fatally slain
Something went wrong in jet crash, experts say
Death causes loneliness, feeling of isolation

ಸುತ್ತು ಬಳಸದೆ ನೇರವಾಗಿ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತೇನೆ. ಸುದ್ದಿ ಸ್ಪೋಟಕ ಬ್ಲಾಗ್ ಮೇಲೆ ದೆಹಲಿಯ ಸೈಬರ್ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿ ದೂರು ದಾಖಲಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಕಾರಣವಿಷ್ಟೇ! ಜನರ ವಾಣಿಯಂತಿರುವ ಕನ್ನಡ ದಿನ ಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ, ನಾನು ತುಂಬಾ ಗೌರವಿಸುವ ಹಿರಿಯ ಪತ್ರಕರ್ತರೊಬ್ಬರು, ಹೂವಿನಂತಹ ಮನಸ್ಸಿನ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಹಾಗೂ ದೆಹಲಿಯಲ್ಲೇ ಇರುವ ವರದಿಗಾರ ಗೆಳೆಯರೊಬ್ಬರು ನನ್ನ ವಿರುದ್ದ ವಿಸ್ಪರಿಂಗ್ ಕ್ಯಾಂಪೇನ್ ಶುರು ಮಾಡಿ, ಅಪಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಮುಂದಾಗಿದ್ದರು. ವಿಸ್ಪರಿಂಗ್ ಕ್ಯಾಂಪೇನ್ ಸಾರಾಂಶ ‘ಸುದ್ದಿ ಸ್ಪೋಟಕ, ವಿಮರ್ಶಕಿ, ಸುದ್ದಿಮಾತು, ಯುಕೆನಿಷದ, ಈ ಎಲ್ಲಾ ಫೇಸ್ಲೆಸ್ ಬ್ಲಾಗ್ ನಡೆಸುತ್ತಿರೋದು ಮತ್ತು ಕೆಲವರ ವಿರುದ್ಧ ಬರೆಯುತ್ತಿರುವುದು, ಹಿಂದೆ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಹಾಗೂ ಶಿವಪ್ರಸಾದ್’ ಎಂಬುದು.

ಈ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿದ್ದು ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿರುವ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಚಾನೆಲ್ ನ ಆಪ್ತಮಿತ್ರ. ಈ ಮಿತ್ರ ಕೆಲ ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ, ‘ಶಿವಪ್ರಸಾದ್, ಈ ರೀತಿ ಇಂತಹ ಪತ್ರಕರ್ತರೊಬ್ಬರ ಪರವಾಗಿ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ನೀವೇ ‘ಹಿರಿಯ’ ಪತ್ರಕರ್ತರೊಬ್ಬರ ವಿರುದ್ದ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬ ಅನುಮಾನವಿದೆಯಂತೆ. ‘ಸುದ್ದಿ ಸ್ಪೋಟಕ, ವಿಮರ್ಶಕಿ, ಸುದ್ದಿಮಾತು, ಯುಕೆನಿಷದ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ಲಾಗ್ ಗಳನ್ನು ನೀವು ಹಾಗೂ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮಾಜಿ ಉದ್ಯೋಗಿಯೊಬ್ಬರು ಸೇರಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೀರಂತೆ. ನಿಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಎಲ್ಲಾ ದಾಖಲೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದಾರಂತೆ. ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ದೂರು ನೀಡುತ್ತಾರಂತೆ. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲು ಅವರನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದಿರಂತೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲವಂತೆ. ಹೀಗಾಗಿ ನೀವು ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೀರಂತೆ’ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದಾಗ ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕೆ. ಆ ಮಿತ್ರ ‘ನಗಬೇಡಿ. ಇದು ಸೀರಿಯಸ್’ ಎಂದರು. ನನಗಂತೂ ಚಂದಮಾಮ ಕಥೆಗಿಂತ ಇದು ಚನ್ನಾಗಿದೆ ಎನ್ನಿಸತೊಡಗಿತ್ತು. ಸುಮಾರು 45 ನಿಮಿಷ ಫೋನ್ ನಲ್ಲೇ ಆ ಮಿತ್ರನಿಗೆ ಯಾಕೆ ನಾನು ಆ ಬ್ಲಾಗ್ ಬರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಎಳೆ ಎಳೆಯಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದಾಗ ಅವರಿಗೂ ಮನವರಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಮೊದಲೇ ನನಗೆ ಒಂದು ನಿಮಿಷ ಪುರುಸೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಕೆಲಸ. ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ಗೆ ಬರೆಯುವುದೇ ಕಷ್ಟ. ಜೊತೆಗೆ ಈಗ ಮತ್ತೊಂದು ಪುಸ್ತಕ ಬರೆಯಲು ಕುಳಿತಿದ್ದೇನೆ. ಅದಕ್ಕೆ ನನಗೆ ದಿನಕ್ಕೆ 3ರಿಂದ 4ಗಂಟೆ ಸಮಯ ಬೇಕು. ಮೇಲೆ ಕಚೇರಿ ಕೆಲಸ. ಗಂಟೆಗೊಮೆ ಫೋನೋ ಕೊಡಬೇಕು. ನನ್ನ ಏಕೈಕ ಪತ್ನಿ ಅರ್ಪಿತಾ ದೂರದ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ಅಡುಗೆ, ಪಾತ್ರೆ, ರೂಂ ಕ್ಲೀನ್, ಬಟ್ಟೆ ವಾಷಿಂಗ್, ಇಸ್ತ್ರಿ… ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಕಳೆದ 5-6 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಎರಡು ದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೋಗಲೇಬೇಕು ಎಂದು ಆಸೆ ಪಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಒಂದು ವರ್ಷದಿಂದ ತೀವ್ರ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಸಿದ್ದೆ. ಈಗ ಎರಡೂ ದೇಶಗಳ ರಾಯಭಾರಿಗಳನ್ನು ಕಂಡು ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಅವರು ವೀಸಾ ಕೊಡುವ ಬಗ್ಗೆ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಸಲು ಪರದಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನವೆಂಬರ್-ಡಿಸೆಂಬರ್ ವೇಳೆಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾದರೆ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಈಗ ಬರೆಯುತ್ತಿರುವ ಪುಸ್ತಕ ಮುಗಿಸಬೇಕು. ತಲೆಕೆಳಗಾದರೂ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 20ರೊಳಗೆ ಪುಸ್ತಕ ಮುಗಿಸಲೇಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ನಂತರ 10 ದಿನ ರಜೆ ಹಾಕಿ, ನಾನು ಅಪ್ಪನಾಗುವ ಸಂಭ್ರಮ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು!. ಆಗ ನೋವಿನಲ್ಲಿ ಒದ್ದಾಡುವ ನನ್ನ ಜೀವನ ಸಂಗಾತಿ ಅರ್ಪಿತಾಳ ಜೊತೆ ಇರಬೇಕು. ನಂತರ ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿ ಹೋದರೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಸುದೀರ್ಘ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಸಜ್ಜಾಗಬೇಕು. ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಹಣ ಗೆಳೆಯರಿಂದ ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿನ ಮಾಹಿತಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ನೋಟ್ಸ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಇರುವುದು ಎಲ್ಲಿ? ಯಾರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಭೇಟಿ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಪ್ಲಾನಿಂಗ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಈ ನಡುವೆ ದೆಹಲಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೊರಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿವೆ. ಆದಷ್ಟೂ ನನ್ನನ್ನು ದೆಹಲಿಯಲ್ಲೇ ಬಿಡಿ ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಆ ಮನವಿಗೆ ಮನ್ನಣೆ ಸಿಗದಿದ್ದರೆ ಇಲ್ಲಿಂದ ಗಂಟುಮೂಟೆ ಕಟ್ಟಬೇಕು. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಮನೆ ಹುಡುಕುವುದು, ಇಲ್ಲಿಂದ ಸಾಮಾನು ಸಾಗಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂಬ ಚಿಂತೆ. ಯಾವಾಗ ಕಚೇರಿಯಿಂದ ಅಂತಿಮ ನಿರ್ಧಾರ ಹೊರ ಬೀಳುತ್ತದೋ ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆ. ಇದೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಗಂಟೆಗೆ 10-15 ಫೋನ್ ಕಾಲ್ ಗಳ ಹಾವಳಿ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಿ, ಮಲಗಲು ಸಿಗುವುದೇ ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ 5 ರಿಂದ 6 ಗಂಟೆ. ದಿನಕ್ಕೆ 18 ಗಂಟೆ ದುಡಿದು, ಇನ್ನು ಯಾವ ಸುಖಕ್ಕೆ ಈ ಫೇಸ್ ಲೆಸ್ ಬ್ಲಾಗ್ ನಡೆಸಬೇಕು? ಕಂಡವರ ವಿರುದ್ಧ ಬರೆಯಬೇಕು? ಅದರಿಂದ ನನಗಾಗುವ ಲಾಭವೇನು? ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಪೋಸ್ಟ್ ನನ್ನ ಈ ಬ್ಲಾಗ್ನಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಅದೇ ಸಮಯವನ್ನು ಬೇರೆ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯಲು ಉಪಯೋಗಿಸಿದರೆ ಮತ್ತೊಂದು ಪುಸ್ತಕ ಬರೆಯಬಹುದು ಎಂಬ ನಿಲುವಿನವನು ನಾನು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ನನ್ನ ಚಿಂತನಗಂಗಾ ಹಾಗೂ ಕನ್ನಡ ಬುಕ್ ಬ್ಲಾಗ್ ಗಳನ್ನು ತಿಂಗಳುಗಳಿಂದ ನನಗೆ ಅಪ್ ಡೇಟ್ ಮಾಡಲಾಗಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಈ ಬ್ಲಾಗನ್ನೂ ನಡೆಸಲಾಗದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದ್ದಾಗ, ಔಟ್ ಲುಕ್ ನ ಕೃಷ್ಣಪ್ರಸಾದ್ ಅವರು ನನ್ನ ಅಜ್ಞಾನ ಹೋಗಲಾಡಿಸಿದ್ದರು. ಒಂದು ಬ್ಲಾಗ್ ಗೆ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿರುವ ನಾನು ಇನ್ನು ಹೇಗೆ 3-4 ಫೇಸ್ ಲೆಸ್ ಬ್ಲಾಗ್ ನಡೆಸಲಿ? ನನಗೆಲ್ಲೋ ಅಮಾನುಷ ಶಕ್ತಿ ಬಂದಿರಬಹುದು! ನಾನು ಸರ್ವಾಂತರ್ಯಾಮಿಯಾಗಿರಬಹುದೆ? ಸುದ್ದಿಮಾತು, ವಿಮರ್ಶಕಿ, ಸುದ್ದಿ ಸ್ಪೋಟಕ ಬ್ಲಾಗ ಗಳನ್ನು ತಡವಿದ್ದೇ ನಾನು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪೇ? ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ನನಗೇ ಹುಟ್ಟುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಈ ವಿಸ್ಪರಿಂಗ್ ಕ್ಯಾಂಪೇನ್ ಸಾಗಿತ್ತು.

ಅಲ್ಲದೆ ನಾನು ಆ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ನನ್ನ ಯಾವುದೇ ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿಕೊಡಿ ಎಂದು ಕೇಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ನನ್ನ ಜಲಿಯನ್ ವಾಲಾ ಬಾಗ್ ಹಾಗೂ ಚಂದ್ರಯಾನ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಬಿಡುಗಡೆಗೆ ಒಂದು ಸ್ಥಳ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಿಮಗೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಹಾಲ್ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೆ ತಿಳಿಸಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೆ. ಕೊನೆಗೆ ಅವರೇ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ ಸಭಾಂಗಣ ಗುರುತು ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ದುಡ್ಡನ್ನೂ ಅವರೇ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ನಾನು ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ದಿನ ಬಾಡಿಗೆ ಮೊತ್ತ 750 ರೂ. ಅವರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ್ದ ಆ ಮಿತ್ರರು ಈಗ ಏಕೆ ಈ ರೀತಿ ತಪ್ಪು ಭಾವನೆ ತಳೆದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲೂ ನನ್ನ ಖಾಸಗಿ ಬದುಕಿನ ದುರಂತವನ್ನು, ನನ್ನ ನೋವನ್ನು, ನನ್ನ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಮಾಷೆ ಮಾಡುವಂತೆ ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಜಗಜ್ಜಾಹೀರು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ನನಗೆ ಆಘಾತಕಾರಿಯಾಗಿತ್ತು. ತಕ್ಷಣ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ, ಆ ದಿನ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಬೆಂಡೆತ್ತಿ ಎಂದು ಮಿತ್ರರೊಬ್ಬರು ಹೇಳಿದರು. ಆದರೆ ಅವರಿಗೆ ನನ್ನ ವಿರುದ್ಧ, ನನ್ನ ಖಾಸಗಿ ಬದುಕಿನ ದುರಂತವನ್ನು ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಿ, ಸಂತೋಷ ಸಿಗುವುದಾದರೆ ಸಿಗಲಿ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಾದೆ.

ಸ್ಪೋಟಕ ಸುದ್ದಿ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಫೇಸ್ ಲೆಸ್ ಬ್ಲಾಗ್ ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಾಗಲೇ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸೈಬರ್ ಕ್ರೈಂನಲ್ಲಿರುವ ಡಿಸೋಜಾ ಅವರಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ, ನನ್ನ ಸಮಸ್ಯೆ ಹೇಳಿ, ಈ ರೀತಿ ಬ್ಲಾಗ್ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವವರು ಯಾರು ಎಂದು ಕೇಳಿ ದೂರು ನೀಡುವ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸಿದ್ದೆ. ಅದರ ಮರುದಿನ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸೈಬರ್ ಕ್ರೈಂಗೆ ವರದಿಗಾರ ಮಿತ್ರರೊಬ್ಬರು ಫೋನ್ ಮಾಡಿ, ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನೇ ಹೇಳಿ ವಿಚಾರಿಸಿದ್ದು ತಿಳಿಯಿತು. ಆ ಕರೆ ಮಾಡಿದ್ದ ವರದಿಗಾರ ಯಾರು ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ನನ್ನ ವಿರುದ್ದ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಷಡ್ಯಂತ್ರದ ಪೂರ್ತಿ ಚಿತ್ರಣ ಸಿಕ್ಕು ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಅಲ್ಲದೆ ಮೊದಲ ಲೇಖನದಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಹೆಸರು ಬಳಸಿದ್ದನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ, ಸ್ಪೋಟಕ ಸುದ್ದಿಗೆ ಆರಂಭದ ಒಂದೆರಡು ದಿನದಲ್ಲೇ ಮೇಲ್ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದೆ. ಉತ್ತರ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನನಗೆ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿದ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಚಾನೆಲ್  ನ ಆ ಮಿತ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ. ಹಾಗಾದರೆ ನಿಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ‘ವಿಸ್ಪರಿಂಗ್ ಕ್ಯಾಂಪೇನ್’ ನಡೀತಿದೆ. ಹುಷಾರಾಗಿರಿ ಎಂದರು. ಮಾಡಿಕೊಂಡ್ರೆ ಮಾಡ್ಲಿ ಬಿಡಿ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಾದೆ.

ಆದರೆ ಅದು ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಿಲ್ಲದೆ ಮುಂದುವರೆಯಿತು. ನಂತರ ಈ ಮಿತ್ರನ ಜೊತೆ ಎರಡು ಮೂರು ಬಾರಿ ಚರ್ಚಿಸಿ, ನನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ಅನುಮಾನ ಪಡುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನು ನೇರವಾಗಿಯೇ ಮಾತನಾಡಿಸಿ, ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿಲ್ಲಿಸಿ. ಸುಮ್ಮನೇ ಇಂತಹವರು ನಿಮಗೆ ಮಿಸ್ ಗೈಡ್ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳೋಣ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆವು. ಸುಮಾರು 8-10 ಕರೆ ಮಾಡಿದೆ. ಆದರೆ ಅವರು ಬ್ಯುಸಿ ಇದ್ದದ್ದರಿಂದ ಕರೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲವಂತೆ. ವಾಪಸ್ ಕರೆ ಕೂಡ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ವಿಸ್ಪರಿಂಗ್ ಕ್ಯಾಂಪೇನ್ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಚಾರಿತ್ರ್ಯವಧೆ ಮುಂದುವರಿದೇ ಇತ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕಿರಿಯ ಗೆಳೆಯೊಬ್ಬನಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ, ಏನು ನಿಮ್ಮ ಗುರುಗಳು ಹೀಗೆ ಮಾಡ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ. ಅವರು ನನಗೇನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಫೋನ್ ಮಾಡಿ, ನನಗೂ ವಿಚಾರಿಸಿದ್ರು. ಎಂದು ಹೇಳಿದ.

ಆತನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದ್ದರಿಂದ ತಿಳಿದು ಬಂದದ್ದು ಏನೆಂದರೆ ಇವನಿಗೂ ಈ ವಿಷಯವೆಲ್ಲ ಮೊದಲೇ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ನನಗೆ ಅದನ್ನು ತಿಳಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ನನ್ನ ವಿರುದ್ದ ಅನುಮಾನ ಹೆಚ್ಚುವಂತೆ ತನ್ನ ಗುರುಗಳಿಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಿದ್ದ. ತನ್ನ ಕೆಲ ಪೊಲೀಸ್ ಮಿತ್ರರಿಗೂ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ, ನನ್ನ ಹೆಸರು ಹೇಳಿಯೇ ವಿಚಾರಿಸಿ, ತನಿಖೆ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದ. ಈ ಎಲ್ಲವೂ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಸಹಜವಾಗಿ ಕೇಳಿ ಸುಮ್ಮನಾದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನನಗೆ ಈ ಮಿತ್ರನ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಧ್ವೇಷವೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೋವಾಗಿದ್ದಂತೂ ನಿಜ. ಏಕೆಂದರೆ ನಿತ್ಯ ಒಂದೆರಡು ಬಾರಿಯಾದರೂ ಸಿಗುವ ಈ ವರದಿಗಾರ ಗೆಳೆಯ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರೋ ಅನುಮಾನ ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಾಗ ಅದನ್ನು ನನ್ನ ಗಮನಕ್ಕೆ ತರದೆ, ವಿಸ್ಪರಿಂಗ್ ಕ್ಯಾಂಪೇನ್ಗೆ ಕೈ ಜೋಡಿಸಿದನಲ್ಲ ಎಂದು. ಆ ರೀತಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ನನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ದಾಖಲೆಗಳಿದ್ದರೆ, ಐ.ಪಿ. ಅಡ್ರೆಸ್ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ನೇರವಾಗಿ ನನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ದೂರು ನೀಡಬಹುದಿತ್ತು. ಅಥವಾ ನನಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ, ಬೋ.ಮ. ಎಂದು ವಿಚಾರಿಸಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಂತಹ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಿದ್ದು ಖಂಡಿತಾ ಬೇಸರ ಉಂಟು ಮಾಡಿತ್ತು. ನಾನೇ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದಾಗಲಾದರೂ ಆ ಹಿರಿಯ ವರದಿಗಾರ ಮಿತ್ರರು ಮಾತನಾಡಬಹುದಿತ್ತು. ಅಥವಾ ನಂತರ ಕರೆ ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತು. ಅದಾವುದನ್ನೂ ಮಾಡದೆ, ನಾನು ಹೇಗೆ? ಏನು? ಎತ್ತ? ಎಂದು ನನ್ನ ಖಾಸಗಿ ವಿಷಯವೆಲ್ಲ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಯಾರದೋ ದ್ವೇಷದ ಮಾತು ಕೇಳಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅನುಮಾನ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡ ಹೊರಟಿದ್ದು, ನಿಜಕ್ಕೂ ಬೇಸರ ಮೂಡಿಸಿತ್ತು.

ಇದೆಲ್ಲವನ್ನು ವಿವರಿಸಿ, ಸ್ಪೋಟಕ ಸುದ್ದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಮೇಲ್ ಕಳುಹಿಸಿದೆ. ಅದನ್ನೇ ಕಾಮೆಂಟ್ ರೂಪದಲ್ಲೂ ಅವರ ಬ್ಲಾಗ್ ಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದೆ. ಅದು ಪ್ರಕಟವಾಗಲು ಇಲ್ಲ. ಮೇಲ್ ಗೆ ಉತ್ತರವೂ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಾ ಸುದೀರ್ಘವಾಗಿ ನನ್ನ ಹಿರಿಯ ಮಿತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಚರ್ಚಿಸಿದೆ. ಅವರು ತಮಗೆ ತೋಚಿದ ಕೆಲವು ವಿಚಾರ ಹೇಳಿ, ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುವುದು ವಾಸಿ ಎಂದರು. ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಇತರೆ ಕೆಲವು ಮಿತ್ರರ ಜೊತೆ ಚರ್ಚಿಸಿದಾಗ ದೂರು ನೀಡುವುದು ವಾಸಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಹೀಗಾಗಿ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಬೇರಾವುದೇ ದಾರಿ ಕಾಣದೆ ಸ್ಪೋಟಕ ಸುದ್ದಿ ಬ್ಲಾಗ್ ವಿರುದ್ಧ ದೂರು ದಾಖಲಿಸಿ, ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಈ ರೀತಿ ನಿಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ದೂರು ದಾಖಲಿಸಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಸ್ಪೋಟಕ ಸುದ್ದಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಮೇಲ್ ಕಳುಹಿಸಿ ಒಂದು ದಿನದ ಮೇಲಾಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕೂ ಉತ್ತರ ಬಂದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಇದನ್ನೀಗ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. 

ಈ ಫೆಸ್ ಲೆಸ್ ಬ್ಲಾಗ್ ಗಳ ವಿರುದ್ಧವಾದರೂ ಹೋರಾಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಜೊತೆಗೇ ಇದ್ದುಕೊಂಡು, ನಾವು ಏನು ಎಂದು ತಿಳಿದೂ ಸುಖಾ ಸುಮ್ಮನೇ ವಿಸ್ಪರಿಂಗ್ ಕ್ಯಾಂಪೇನ್ ಮಾಡುವವರ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೋ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವರಿಗೇ ಅರ್ಥವಾಗಲಿ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಇದನ್ನು ಓದಿದ ಮೇಲಾದರೂ ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾದೀತು. ಯಾರದ್ದೋ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ಮತ್ತ್ಯಾರದ್ದೋ ಮೇಲೆ ಅನುಮಾನ ಪಡುವುದರಿಂದ ಏನೇನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದೀತು. ಯಾರ ಮಾತನ್ನೋ ಸುಲಭಕ್ಕೆ ನಂಬಿ, ಸುಮ್ಮನೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವವರ  ಬಗ್ಗೆ ಅನುಮಾನ ಪಡಬಾರದು ಎಂಬ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಅರ್ಥವಾದಿತು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಇದೆಲ್ಲಾ ಕೇವಲ ಯಾವುದೋ ಒಬ್ಬ ಪತ್ರಕರ್ತ ಅವರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು ಭಾವನೆ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಕಾರಣವೇ ಹೊರತು ಬೇರೇನೂ ಅಲ್ಲ.

ಈಗಲೂ ಈ ಇಬ್ಬರು ಹಿರಿಯ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಹಾಗೂ ಈ ಕಿರಿಯ ಮಿತ್ರನ ಬಗ್ಗೆ ಅಷ್ಟೇ ಗೌರವ, ಪ್ರೀತಿ ಇದೆ. ವಿಶ್ವಾಸ ಕದಡಲು ನಾನು ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹೇಳುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇದ್ದದ್ದರಿಂದ ಹೇಳಬೇಕಾಯಿತು. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರಣದಿಂದ ಸ್ಪೋಟಕ ಸುದ್ದಿ ವಿರುದ್ಧ ದೂರು ದಾಖಲಿಸಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಇದು ಎಲ್ಲಿ, ಹೇಗೆ, ಯಾವತ್ತು ಕೊನೆಯಾಗುತ್ತದೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

Majority of the journalists like us, speak about farmers often. It has become a fashion for us. But it’s a passion for very few. There are very few journalists who practice what they preach! P Sainath is one among those very few journalists who not only speak about farmers and villages, but also live among them, speak on behalf of the farmers and fight for them.

His books and write-ups in leading news papers and magazines have compelled the respective governments to reconsider their policies and attitude towards farmers.

Now, P Sainath has written an excellent piece in The Hindu. He has exposed the Union Government and our politicians through the article.  It has exposed the plight of the farmers and the favor given by the union government to the corporate sector.

Here is just one paragraph from the article. To read it full, click the link given below.

 * * *

Take a look at the budget and the “Revenues foregone under the central tax system.” The estimate of revenues foregone from corporate revenues in 2008-09 is Rs. 68,914 crore. (http://indiabudget.nic.in/ub2009-10/statrevfor/annex12.pdf) By contrast, the NREGS covering tens of millions of impoverished human beings gets Rs. 39,100 crore in the 2009-10 budget. Remember the great loan waiver of 2008, that historic write-off of the loans of indebted farmers? Recall the editorials whining about ‘fiscal imprudence?’ That was a one-time, one-off waiver covering countless millions of farmers and was claimed to touch Rs. 70,000 crore. But over Rs. 130,000 crore (in direct taxes) has been doled out in concessions in just two budgets to a tiny gaggle of merchants hogging at the public trough. Without a whimper of protest in the media. Imagine what budget giveaways to corporates since 1991 would total. We’d be talking trillions of rupees.

* * *

Click this link to read the full article.

http://www.hindu.com/2009/08/15/stories/2009081555920800.htm

ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಯಾಕೋ ಫೇಸ್ ಲೆಸ್ ಜರ್ನಲಿಸ್ಟ್ ಗಳು, ಬ್ಲಾಗುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ, ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚು, ತಮ್ಮ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ತಮಗೆ ತೋಚಿದಂತೆ ಬರೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ತಮಗೆ ಬೇಕಾದವರು, ಪರಿಚಯ ಇರುವವರ ಬಗ್ಗೆ ಹೊಗಳುವುದು, ಬೇಡವಾದವರ ಬಗ್ಗೆ ತೆಗಳುವುದು, ಇತ್ಯಾದಿ ಹೆಚ್ತಿದೆ.
ಮೊದಲು ಈ ಚಾಳಿ ಆರಂಭವಾದ್ದು ಸುದ್ದಿ ಮಾತು ಎಂಬ ಬ್ಲಾಗಿನಿಂದ. ಅದನ್ನು ನಡೆಸುವವರು ಯಾರು ಎಂದು ಈಗಾಗಲೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಗ್ತಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಒನ್ ಸೈಡೆಡ್ ಹಾಗೂ ತಮಗೆ ಬೇಕಾದವರನ್ನು ಹೊಗಳೋಕೆ, ಬೇಡವಾದವರನ್ನು ತೆಗಳೋಕೆ, ಬಳಸಿದ್ದರು. ಅದರಲ್ಲಿ ಬಂದ ಲೇಖನಗಳೆಲ್ಲ ಒನ್ ಸೈಡೆಡ್ ಆಗಿದ್ದವು. ಸುದ್ದಿ ಮಾತು ನಿಸ್ಪಕ್ಷಪಾತವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದವರಿಗೆಲ್ಲ ನಿರಾಶೆಯಾಗಿತ್ತು. ಬ್ಲಾಗ್ ಜನಪ್ರಿಯತೆಯನ್ನು ತಮಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಬಳಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದು ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ನಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ನಾವು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಇನ್ಯಾರೋ ಫೇಸ್ ಲೆಸ್ ಜರ್ನಲಿಸ್ಟ್ ಗಳು ಅನಾನಿಮಸ್ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ತಮಗೆ ಬೇಕಾದವರು, ಬೇಡವಾದವರು ಎಲ್ಲರ ವಿರುದ್ದ ಬೇಕಾಬಿಟ್ಟಿ ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಹೇಗೂ ತಾವು ಯಾರು ಎಂದು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ತಾನು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಮತ್ತಾವುದೋ ಪತ್ರಕರ್ತನ ಚಾರಿತ್ರ್ಯವಧೆ ಮಾಡುವುದು ಸುಲಭ! ಉಗ್ರರು ಬಾಂಬ್ ಇಟ್ಟ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕೊಟ್ಟ ಫೋನೋ, ಮುಂಬೈ ಟೆರರ್ ಕವರೇಜ್ ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ನಾನು ಟಿವಿ9 ನಲ್ಲಿ ಆ ಕವರೇಜನ್ನು ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಮಾಡಿದ್ದು, ಚಡ್ಡಿ ಪತ್ರಕರ್ತ, ಪ್ರಚಾರ ಪ್ರಿಯ ಎಂದೆಲ್ಲ ಕೆಲವರು ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಹೇಗೂ ಫೇಸ್ ಲೆಸ್ ಅಲ್ವಾ? ಏನು ಬರೆದರೂ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಧೋರಣೆ. ಇದೇ ರೀತಿಯ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಅನೇಕರು ಎದುರಿಸಿದ್ದರು. ನಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ನಾವು ಇದ್ದರೂ, ಮತ್ತ್ಯಾರೋ ಮಾಡಲು ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದವರು ನಮ್ಮ ಹೆಸರು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಕಚ್ಚಾಡುವುದು ನೋಡಿ ನಗಬೇಕೋ? ಅಳಬೇಕೋ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ.
ನಂತರ ಮತ್ತೊಂದು ಬ್ಲಾಗ್ ಶುರುವಾದದ್ದು ಸುದ್ದಿ ಮನೆ ಕಥೆ! ಅದು ಹುಟ್ಟಿದ ಒಂದೇ ವಾರಕ್ಕೆ ಕೊನೆಯುಸಿರು ಎಳೆಯಿತು. ಅದರಲ್ಲೂ ಹೀಗೇ ಬೇಕಾಬಿಟ್ಟಿ ಬರೆದರು. ಟಿವಿ9 ಗಂಪುಗಾರಿಗೆ ಎಂದೆಲ್ಲ ಬರೆದು ತಮಗೆ ಬೇಕಾದವರು, ಬೇಡವಾದವರೆಲ್ಲರ ಹೆಸರು ಹಾಕಿ ತಮಗೆ ತೋಚಿದ ಗುಂಪಿನೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿದ್ದರು. ಸುವರ್ಣ ಚಾನೆಲ್ ಗೆ ಹೋಗಲು ಅನಂತ್ ಕುಮಾರ್, ರಾಜೀವ್ ಚಂದ್ರಶೇಖರ್, ನನ್ನ ನಡುವೆ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆದಿದೆ ಎಂದು ಗೀಚಿದ್ದರು. ಅದರ ಪರಿಣಾಮ ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಅರಿವೂ ಇಲ್ಲದೆ! ಹೇಗೂ ಫೇಸ್ ಲೆಸ್ ಅಲ್ವಾ? ಉಳಿದಂತೆ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕರ ಬಗ್ಗೆ ತಮಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಬರೆದು ಚಟ ತೀರಿಸಿಕೊಂಡರು. ಆದರೆ ಅದೇನಾಯಿತೋ? ಒಂದೇ ವಾರಕ್ಕೆ ಸುದ್ದಿ ಮನೆ ಕಥೆ ಬ್ಲಾಗ್ ಸ್ಥಗಿತಗೊಂಡಿತ್ತು. ಅಕಾಲಿಕ ಮರಣಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗಿತ್ತು.
ನಂತರ ಬಂದದದ್ದು ವಿಮರ್ಶಕಿ ಎಂಬ ಮತ್ತೊಂದು ಫೇಸ್ ಲೆಸ್ ಬ್ಲಾಗ್. ಆರಂಭದ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಹುಸಿಗೊಳಿಸಿ, ಇದೂ ಸಹ ಅಡ್ಡ ಹಾದಿ ಹಿಡಿದಿರುವುದು ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭದ ರಂಗನಾಥ್, ರವಿ ಹೆಗಡೆ ಕುರಿತು ಬರೆದ ಬರಹವಂತು ಎಷ್ಟು ಕೀಳಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ ಬ್ಲಾಗ್ ನಡೆಸುವವರ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿತಿ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ರವಿ ಹೆಗಡೆ ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಣವನ್ನೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಸುದೀರ್ಘವಾಗಿ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಬರೆಯುವಾಗ ಮಿನಿಮಮ್ ಲೆವೆಲ್ಲಿನ ನಾಗರೀಕತೆ ಅಂತ ಇರುತ್ತೆ. ಅದನ್ನು ಮೀರಿ ಎಲುಬಿಲ್ಲದ ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಬೇಕಿದ್ದರೂ ಬಲಸಬಹುದು ಎಂದು ಬ್ಲಾಗ್ ಮಾಡರೇಟರ್ ತಿಳಿದಂತಿದೆ.
ಈಗ ಹೊಸದೊಂದು ಬ್ಲಾಗ್ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದೆ. ಸ್ಪೋಟಕ ಸುದ್ದಿ. ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ನ ಮೊದಲ ಬರಹದಲ್ಲಿ ಟಿವಿ9 ಟಾರ್ಗೆಟ್ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅದರಲ್ಲಿಯೂ ಸುಖಾ ಸುಮ್ಮನೇ ಕೆಲವರ ಹೆಸರು ಎಳೆ ತಂದು ಸೇರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಫೇಸ್ ಲೆಸ್ ಬ್ಲಾಗ್ ಇನ್ನೂ ಯಾವ ಅವಾಂತರ ಮಾಡುತ್ತದೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ನಾವು ಪತ್ರಕರ್ತರು ಟೀಕೆಯಿಂದ ಹೊರತು ಎಂದು ಯಾವತ್ತೂ ನಾನು ಯೋಚಿಸಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಚೌಕಟ್ಟಿರಬೇಕು. ಲಿಮಿಟೇಷನ್ ಇರಬೇಕು. ಈ ರೀತಿ ಫೇಸ್ ಲೆಸ್ ಬ್ಲಾಗ್ ನಡೆಸುವವರು ನೇರವಾಗಿ ಹೊರ ಬಂದು ನಾವು ಇಂತಿಥವರು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಬ್ಲಾಗ್ ನಡೆಸಲಿ. ಟೀಕೆ ಮಾಡುವುದಿದ್ದರೆ, ಹೊಗಳುವುದಿದ್ದರೆ, ಜಗಳವಾಡುವುದಿದ್ದರೆ ನೇರವಾಗಿಯೇ ಮಾಡಲಿ. ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳಲು, ಇನ್ನು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು, ಬೇರೆಯವರಿಗೂ ಪಾಠವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಆಗಲಿ. ಅಂತಹ ಟೀಕೆಗಳನ್ನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪತ್ರಕರ್ತರೂ ಬೇಡ ಎನ್ನುವುದಿಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಸುಮ್ಮನೇ ಫೇಸ್ ಲೆಸ್ ಆಗಿ ಏಕೆ ಟೀಕೆ ಮಾಡೋದು? ಬ್ಲಾಗ್ ಬರೆಯೋದು?? ಕಂಡ ಕಂಡವರ ಬಗ್ಗೆ ತಮಗೆ ತೋಚಿದಂತೆ ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡುವುದು? ಅದರಿಂದ ಯಾವ ವಿಕೃತ ಸಂತೋಷ ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ಮಾರೇಟರ್ ಗಳಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ? ಅಲ್ಲಿ ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡುವ ವಿಕೃತ ಮನಸ್ಸಿನ ಪತ್ರಕರ್ತರು ನೈತಿಕವಾಗಿ ಎಷ್ಟು ದಿವಾಳಿ ಎದ್ದಿರಬಹುದು? ಇಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಬರೆದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಮಜಾ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ನಾವು, ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಇರುವವರು ನಿಜಕ್ಕೂ ಪತ್ರಕರ್ತರಾ ಎಂದು ಹೇಸಿಗೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.
ಈ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ಲಾಗ್ ಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕೆಟ್ಟ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಇವತ್ತು ಯಾರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ? ಯಾರ ವಿರುದ್ಧ ಏನು ಕಾಮೆಂಟು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನೋಡುವುದನ್ನೇ ವಿಕೃತ ಚಟವಾಗಿಸಿಕೊಂಡವರು ಇದ್ದಾರೆ.
ಇಂತಹ ಫೇಸ್ ಲೆಸ್ ಬ್ಲಾಗ್ ಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ತಾವು ನಿಸ್ಪಕ್ಷಪಾತವಾಗಿದ್ದೇವೆ ಎನ್ನುವುದಿದ್ದರೆ ನೇರವಾಗಿ ಹೊರ ಬಂದು ಬ್ಲಾಗ್ ನಡೆಸಲಿ. ಬೇಡ ಎಂದವರಾರು? ಅಥವಾ ಫೇಸ್ ಲೆಸ್ ಆಗಿದ್ದರೂ ನಮಗೇನೂ ಸಮಸ್ಯೆ ಇಲ್ಲ. ವಾಸ್ತವ ಅರಿತು, ನಿಜ ಏನೆಂದು ತಿಳಿದು ಬರೆಯಲಿ. ಯಾರದ್ದೋ ಚಾರಿತ್ರ್ಯವಧೆ ಮಾಡಲು ಬರೆಯೋದು ಬೇಡ. ಒಂದು ಆರೋಗ್ಯಕರ ಚರ್ಚೆಗೆ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ಲಾಗ್ ಗಳು ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡಲಿ. ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಲಿ. ಆದರೆ ಅನಗತ್ಯ, ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ವಧೆ, ಅನಾನಿಮಸ್ ಕಾಮೆಂಟ್ ಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದು, ಒಂದೇ ದೃಷ್ಠಿಕೋನದಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವುದು, ಇದೆಲ್ಲ ಬೇಡ. ಅದರಿಂದ ಒಳಿತಂತೂ ಆಗದು.
ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಾವುರುವ ಚಾನೆಲ್, ಪೇಪರ್ ಗಳು, ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಗೊಡವೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಒಂದಾಗಿ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಒಳಿತಿನ ಬಗ್ಗೆ, ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮಾನಸಿಕ, ಬೌದ್ಧಿಕ ವಿಕಾಸ, ಬೆಳವಣಿಗೆ ಬಗ್ಗೆ, ಉತ್ತಮ ವಿಚಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡುವುದು, ಕಲಿಯುವುದು ಎಂದು?
ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿ, ಇದೀಗ ತಾನೆ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಡುತ್ತಿರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಅಸಹ್ಯ ಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಕನಿಷ್ಠ ಪ್ರಜ್ಞೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇರಲಿ.

How many TV channels are in India?

C.M.Jatua, Minister of State for Information and Broadcasting in a written reply to a question in the Lok Sabha, has given some details.

Have a look. 

***
LOK SABHA

The Ministry of Information & Broadcasting has so far permitted 410 private satellite TV channels to uplink from India as per uplinking guidelines and 73 private satellite TV channels, uplinked from abroad, to downlink in India as per downlinking guidelines.

As on date, applications of 143 TV channels for permission to uplink from India and applications of 20 TV channels, uplinked from abroad, for permission to downlink in India are at various stages of scrutiny in accordance with the existing uplinking and downlinking guidelines.

Although no definite time frame can be indicated, once the applicant companies provide all required information/documents and clearances from other Ministries are received, the applications are considered for permission in the minimum time frame.

ನಾನು ತುಂಬಾ ಗೌರವಿಸುವಂತಹ ಹಿರಿಯ ಹಾಗೂ ಅಷ್ಟೇ ಯಂಗ್ ಆದ ಔಟ್ ಲುಕ್ ಸಂಪಾದಕರಾದ ಕೃಷ್ಣ ಪ್ರಸಾದ್ ರೊಂದಿಗೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕೆಲ ಗಂಟೆಗಳನ್ನು ಕಳೆದೆ. ನಾನು ವಿಜಯ್ ಟೈಮ್ಸ್ ದಾವಣಗೆರೆ ಜಿಲ್ಲಾ ವರದಿಗಾರನಾಗಿದ್ದಾಗ ಅವರು ನನಗೆ ಸಂಪಾದಕರು!

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕಳೆದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಲಿತ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುನ್ನ, ಅವರು ತಮ್ಮ  we are the best ಬ್ಲಾಗ್ ನಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದ  ಉತ್ತಮ ಪತ್ರಕರ್ತನಾಗಲು ಹನ್ನೆರಡೂವರೆ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.  

ನಿಯಮಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ. ನಾನೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಪತ್ರಕರ್ತರಾದವರೆಲ್ಲ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟನ್ನು ನಾವು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮ ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

12. DO WHAT YOU LOVE: Be passionate about what you choose to do. Remember: If  there’s no love in the kitchen, there is no taste on the table. Never reject the impulses of your youth. Be responsible for your life, don’t blame others for what you become or don’t become.  

11. WAKE UP ANGRY, AMBITIOUS: Get the fire in your belly to do something, set things right. Respond to injustice, inhumanity, corruption. Comfort the afflicted, afflict the comfortable. Don’t think it is somebody else’s job. Be the change you want to see.

10. DON’T BE THE LOYAL MEMBER OF ANY PARTY, GROUP, CLUB, NGO: Credibility is everything. Retain your independence, be skeptical not cynical. Don’t mortgage your integrity. It’s like virginity—once you lose it, you have lost it forever.

 9. BE CATHOLIC OF WRITERS AND WRITING: Read newspapers, magazines, books across the board. Admire writers/writing irrespective of ideology. In the age of the internet, you have no excuses for your ignorance.

 8. FIND YOURSELF A ROLE-MODEL/MENTOR: Have a hero or heroine who has been there, done that. Keep in touch with people who will help you achieve your aims. Meet at least one new person every day.

 7. BE A THRIVER, NOT A SURVIVOR: Don’t coast along, don’t be afraid to try out something new. Aim high, dream, have an ambition, set yourself a goal. Take a risk, think big, think differently, don’t be predictable.

 6. NEVER WORK WITH SUCCESS/ REWARD IN MIND: Work for fun and the satisfaction, the rewards will come on their own. Don’t fall for cheap praise and don’t be stalled by even cheaper criticism.

 5. WRITE, DRAW, SHOOT, CREATE EVERY DAY: Eventually your habits become you. Practics makes you perfect. Develop the three Ds—discipline, dedication, determination—and reward and recognition will naturally follow.

 4. KEEP LEARNING EVERY DAY: You cannot learn eerything in the classroom or the newsroom. It’s a constantly changing business, keep learning. Again, in the age of the internet, you have no excuse not to do so.

 3. FEAR NOBODY, QUESTION EVERYTHING: You are in the business to get the answers. Don’t be in awe of big names, power, reputations, status. This business is all about meeting total strangers and asking them questions you wouldn’t ask your parents.

 2. NEVER BE EMBARRASSED TO ASK STUPID QUESTIONS: There are no stupid questions, only dumb answers. Talk less, listen more. Be humble of your ignorance.

 1. CHASE YOUR DREAM: Stop living for others, avoid temptation, life is not all about money. Let your reputation never be under question. It’s true—it’s possible to earn decently and live honourably as a journalist.

And this half-rule

If POSSIBLE MARRY OUTSIDE THE PROFESSION: There’s nothing more boring and dreadful than waking up with somebody who goes through the same pangs and pangas as you.

***

(With grateful acknowledgement to Dr Ramachandra Guha, the eminent historian and writer, who delivered the convocation at the Indian Institute of Journalism & New Media (IIJNM), two years ago, from which this piece has been adapted and expanded)

(From Money Life)
TV18 is in a mess – business-wise and financially. Its March quarter numbers lay bare a horrifying story of cyclical revenues and non-cyclical costs. Things may only get worse argues Debashis Basu

Mix the following four elements and shake well: glamorous businesses, dumb institutional investors, ambitious promoter and market valuation (not cash flow) as the key management goal. You get a deadly cocktail that will boost your spirits for a while but could kill you in the end. This is the business of television channels, especially TV18. NDTV is another in the same class. Both the groups, run by ambitious promoters, have a clutch of famous ‘brands.’ But to maintain these brands, both are losing money profusely. Losses were a little lower when the economy grew by 9% and the market euphoria fetched the two groups newer dumb investors and more money to keep going. But now, both are nearing this endgame.
If it were simply a question of business cyclicality that is affecting, say, commercial vehicles, it would be one thing. But these two are in the glamour businesses. They are a trap for everybody. The promoter has to keep the show going and the music playing as investors change seats in a game of musical chairs. This means more acquisitions or expansions. This also means when promoters run out of equity money, they have to borrow. Glamour businesses can’ t cut costs beyond a point. Indeed, to keep the show going, costs can even rise in a downturn. Meanwhile, more competition and a slight downturn means slipping revenue growth. But there cannot be a slippage in costs. The show must go on. The result? Revenues may be cyclical and, therefore, variable. But the costs are fixed and growing. Large debts and huge losses can push a company to a now-or-never situation which is hard to decipher, looking at the glitzy exterior.

For this article, we are examining the situation at TV18 as reflected in its recent results. TV18 has conveniently stopped disclosing segment-wise results and has also not disclosed results for the March quarter. From what one could piece together, the March quarter has been horrible. Everybody knew that the March quarter was going to be bad. But what has come as a rude shock to analysts and fund managers is the sharp increase in costs. (It has not come as a shock to us because we have been repeatedly emphasising that the media and a few other businesses in India are run for the promoters’ egos and for overpaid employees, not shareholders.)

In March 2008-09, TV18 reported revenues of Rs136 crore and a loss of Rs120 crore. Just one quarter earlier (December 2008), the net loss was just Rs22.7 crore. The business has simply nosedived. While the mainstay of the company, news broadcasting, suffered a 36% drop in revenues, costs actually went up. This is the worst of both worlds. If a company has revenues of Rs136 crore and costs of Rs256 crore in just one quarter, it is in serious trouble.

TV18 has four broad lines of business: broadcasting (CNBCTV18 and CNBC Awaaz), web (a plethora of sites like moneycontrol.com, in.com, yatra.com, jobstreet.com etc.), news service (newswire18) and print (Infomedia). The last three lose money quarter after quarter – in a normal economic situation. Since the December quarter, all four are haemorrhaging. Look at the yearly performance of the four segments that we could piece together from TV18’s poor disclosures.

Broadcasting:
Revenues are down and profits have collapsed, thanks to higher costs. Analysts think this is due to the absence of new equity issues and a cut in advertising by banking, finance and insurance companies. The rot goes deeper than that. One reason why costs went up is the launch of ET Now, but more about that later.

Web:
Internet business revenues have grown by just 17% to Rs65 crore over the year but, in doing so, it lost about Rs66 crore. The big hit to profits came from the launch expenses of in.com and continuous high expenses in running the money losing showpiece, moneycontrol.com.

NewsWire18:
Its revenues are supposed to have doubled to Rs23 crore but at what cost? It claims to have raised its ‘market share’ and also expanded the market (for real-time news and data terminals). It claims that, in as many as 24 banks, NewsWire18 has more unit sales than its global competitors (Reuters and Bloomberg). These include 10 public sector banks, including the State Bank of India, eight private banks and one foreign bank. NewsWire also claims to have entered markets like Guwahati and Nagpur, cities where global competitors do not have a presence. Great achievement perhaps but it lost Rs8 crore last year.

Infomedia18:
TV18 has bought a 44% stake in Infomedia18 and promptly lost over Rs50 crore. It has scaled down Infomedia18’s ambitious business and ended its collaboration with Reed Elsevier. It is now focusing more on business directory services.
TV18’s financial situation today is the result of accumulated sins of the past couple of years:

Furious expansion of web-based businesses, creating newer properties with no profitability in sight.

Massive expansion of Infomedia’s businesses which are now being rolled back.

Increased pressure on all its broadcasting businesses – CNBC, Ibn18 and CNBC Awaaz.

Huge expenses on staff, including stock options.

For this adventure, TV18 has added debt in spades.

Net debt is about Rs850 crore.
No wonder, the group has lost Rs138.99 crore on revenues of Rs266.55 crore during the second half of 2008-09. Will its troubles go away, now that the Sensex is back at 15,000 and all is supposed to be well with the economy? Unlikely. The problems of TV18 have just started, because the economics of the business has changed. Its flagship business comes under two kinds of threat— eroding revenues and higher costs. CNBCTV18 has just started making losses but CNBC Awaaz and associate company IBN18 (CNN IBN, IBN Lokmat, IBN7) have always been losing money.

This will only get worse as ET Now adds to competitive pressures. ET Now has been a disaster till now (for instance, its Dow and S&P500 closing price was running a day old in early July; it is not available on DTH and it does not have a website yet!). We don’t think ET Now will take away CNBC’s leadership position but that is irrelevant. Business-news broadcasting has just got more competitive in an insidious way. CNBC TV18 will be a leader with neither price nor cost advantage.

Until now NDTV Profit and UTVi have not been able to dent CNBC TV18 because they couldn’t compete on the sheer muscle power of money, nor did they have a domineering presence in the media space with powerful brands like Times of India and The Economic Times. ET Now has both these strengths (money and powerful presence).

The Times group works like a giant machine sucking up the entire ad budget of a client, if possible, according to the CEO of one mutual fund company. This raises the stakes much higher for TV18. It means two major problems for it, both permanent. One, ET, Times, ET Now present a formidable offering for advertisers that will eat into the revenues of TV18. Two, with lots of money to blow up on talent, ET Now will make sure that TV18’s cost structure remains permanently bloated – staff costs make up 39% of revenues. We simply cannot see how the flagship business of the TV18 group can ever get back into profits that would service its continuously widening equity base.

The competition will probably get more intense. Very soon, UTVi may announce its tie-up with Bloomberg TV. For a long time, fund mangers have bet on CNBC TV18 as a leader in a niche genre that is relatively safe from competitive pressures. But the cost of maintaining that leadership has just become too high.

Finding New Cash?
The big issue for TV18 is exactly what hit NDTV a few quarters earlier: how to keep funding the losses? One way out is taking on more debt hoping that the businesses would revive. But TV18 is already groaning under large debt. Its net debt of Rs850 crore is 20 times and interest cost is 2 times the expected operating profit of 2010. Meanwhile, money has to be found to fund the losses of other businesses. The option? More equity capital. The game of musical chairs starts again. But will institutional investors bite or will it be only retail investors? TV18 is talking of making a rights issue of Rs500 crore. That’s fair, in a way. Raghav Bahl and others who have a large stake (51.77%) in the company will have to bring in their share of the rights issue funds. Will the stock shoot up to make the rights attractive? It would be a great time to exit.

There is one other way to fund the losses, a route NDTV took a few quarters ago, when the going was good: get foreign media companies to buy your story. NBC Universal has pumped in hundreds of crores into London-based NDTV Networks. The money has made its way into Indian units of the group.

Like NDTV, is there any value that CNBC TV18 can unlock to get out of the current mess? We don’t know where investors can find value. Certainly not in the Web properties. Web 2.0 seems to be going the same way Web 1.0 – very useful for the users but burning up money for the owners, because nothing is a pay-per-use model. Even if there is any value in some parts of the group, Raghav Bahl has locked up that value in a complicated group structure that got created when he funded these businesses as a network of entities, not independent businesses. So, squeezed between competition on one side and cash crunch on the other, the endgame for TV18 begins.

More Light, Please
While the CNBC TV18 is often exercised about management practices, market regulator’s role and government policies, it has taken a giant leap backward in its disclosure for the March quarter 2009. It has not published the March quarter results and, even for the annual results, there are no segment-wise details of broadcasting, web businesses, print and newswire. It has got an exemption from segment-wise details, arguing that all these businesses fall under the broad category of ‘media’. This makes a mockery of ‘segments’.

According to one research report, one– time expenditure during the quarter includes Rs20 crore towards ESOP re-pricing and Rs10 crore towards bad debt. None of this is visible to the investors looking at the printed results. The accounts have also attracted qualifications from the auditors. Most remarkably, other operating income includes loans and receivables of Rs27.22 crore, repaid by a subsidiary. This huge amount was earlier written off. Writing off a loan, that too from a subsidiary company, is not an easy decision. It is taken only when the parent company is convinced that the amount is really irrecoverable. Having taken that decision (and presumably got an income tax benefit) how did TV18 manage to get it back? There is no disclosure about this subsidiary company and how could such a large amount miraculously become a good loan.

Self-Goal in Valuation Game
TV channels are a glamour business. Businesses like these may lose money but these are always kept alive and kicking by retail investors and equity placements to dumb institutional investors. When they run out of cash, like in a game of musical chairs, more dumb institutional investors step in to take their seats. Promoters like Raghav Bahl and Prannoy Roy know this and so they are ever ready to spin a new story: a new round of expansion, frenetic acquisitions and, when things go wrong, restructuring. It is called the valuation game. As long as you can spin a yarn to keep the market value high, you can get intelligent people from smart business schools fooled for a long time.

But what if the promoter himself believes in this game and tries to play it? Indeed, one of the key elements of the valuation game is that promoters are trying to make money by the preferential allotment route. They do this by issuing themselves warrants to buy shares at a certain price. The expectation is that the market price would go beyond a certain level and they can cash in on their warrants and get shares cheaper. This route was quickly turned into ‘heads I win, tails I don’t lose’ by ingenious Indian promoters. If the market price goes up, they convert their warrants into shares. If it doesn’t, they let them lapse. The regulator stepped in last year and plugged this abuse by asking promoters to put some cash upfront for the warrants. If they let the warrants lapse, the cash paid upfront is forfeited. The rule has had a tragicomic outcome for TV18 group. In the March quarter, for instance, a big element of loss for TV18 was Rs12 crore as provision against lapsed warrants in Infomedia18. Translated, this means that TV18’s (unnecessary) valuation punt on Infomedia went wrong and it had to forfeit the betting amount. Sadly it is the shareholders of TV18 who had to pay for this gamble, instead of the promoter alone.

ಮೊನ್ನೆ ದೆಹಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯ ಆರಾಮವಾಗಿ ಮಾತಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದರು. ಮದ್ಯಾಹ್ನ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತ ಜೊತೆಗಿದ್ದ ಪತ್ರಕರ್ತರಿಗೆ ಕೆಲ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಇಲ್ಲಿದೆ.

ಅದು ದೇವೇಗೌಡರು ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿದ್ದ ಕಾಲ. ಇಬ್ರಾಹಿಂ ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವರಾಗಿದ್ದರು. ಅಮೇರಿಕಾದಿಂದ  ನಿಯೋಗವೊಂದು ಬಂದಿತ್ತು. ನಿಯೋಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಹೈ ಕಮೀಷನರ್ ಒಬ್ಬರು ಇಬ್ರಾಹಿಂ ಜೊತೆ ಲೋಕಾಭಿರಾಮವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತ ದೇವೇಗೌಡರ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳ ಬಯಸಿದರಂತೆ. ಇಬ್ರಾಹಿಂಗೆ ‘ವಾಟ್ ರಿಯಲಿ ದೇವೇಗೌಡ ಈಸ್’ (ನಿಜಕ್ಕೂ ದೇವೇಗೌಡ ಅಂದರೆ ಏನು?) ಎಂದು ಕೇಳಿದರಂತೆ. ಅದಕ್ಕಇಬ್ರಾಹಿಂ ಅದನ್ನ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಆಗೋಲ್ಲ. ರಾತ್ರಿ ಡಿನ್ನರ್ ಪಾರ್ಟಿಗೆ ಬರ್ತೀರಲ್ಲ, ಆಗ ಎಕ್ಲ್ಪೇನ್ ಮಾಡ್ತೀನಿ ಅಂದ್ರಂತೆ.

ರಾತ್ರಿ ಡಿನ್ನರ್ ಪಾರ್ಟಿ ಶುರುವಾಯ್ತು. ಮೊದಲೇ ನಮ್ಮ ದೇವೇಗೌಡರ ಡಿನ್ನರ್ ಪಾರ್ಟಿ! ವಿಶೇಷ ಖಾದ್ಯವಾಗಿ ಮುದ್ದೆ ಮಾಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು.  ಹೈ ಕಮೀಷನರ್ ಇಬ್ರಾಹಿಂ ಬಳಿ ಬಂದು ಮುದ್ದೆ ತೋರಿಸಿ  ವಾಟ್ ಈಸ್ ದಿಸ್ ಎಂದರಂತೆ. ಇಬ್ರಾಹಿಂ ಟೇಸ್ಟ್ ಇಟ್ ಅಂದರಂತೆ. ಹೈ ಕಮೀಷನರ್ ಗೆ ಮುದ್ದೆ ತಿನ್ನುವುದು ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕ ಚಿಹ್ನೆಯಂತೆ ಮುಖ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಇಬ್ರಾಹಿಂ ಕಡೆ ನೋಡಿದರಂತೆ. ಸಮಸ್ಯೆ ಅರಿತ ಇಬ್ರಾಹಿಂ ಮುದ್ದೆ ಮುರಿದು ಬಾಯಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಹೀಗೆ ಎಂದರಂತೆ. ಸ್ಪೂರ್ತಿ ಪಡೆದ ಹೈ ಕಮೀಷನರ್ ಅದೇ ರೀತಿ ಮಾಡಿ, ಮುದ್ದೆ ಮುರಿದು ಬಾಯಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡರು. ಆದರೆ ಎಂದೂ ಮುದ್ದೆ ತಿಂದು ಅಭ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದ ಅವರಿಗೆ ಅದು ಗಂಟಲಲ್ಲೆ ಸಿಲುಕಿತು!

ಇಬ್ರಾಹಿಂ ಕಡೆ ನೋಡಿ, ದಯನೀಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ವಾಟ್ ಈಸ್ ದಿಸ್? ದಿಸ್ ಇಸ್ ನೈದರ್ ಗೋಯಿಂಗ್ ಇನ್ ಸೈಡ್ ನಾರ್ ಕಮಿಂಗ್ ಔಟ್! (ಇದೇನಿದು? ಇದು ಒಳಗೂ ಹೋಗ್ತಿಲ್ಲ, ಹೊರಗೂ ಬರ್ತಿಲ್ಲ) ಎಂದು ಕೇಳಿದರಂತೆ.

ಆಗ ನಸುನಗೆ ಬೀರಿದ ಇಬ್ರಾಹಿಂ ‘ದಿಸ್ ಈಸ್ ರಿಯಲ್ ದೇವೇಗೌಡ’  ಅಂದರಂತೆ.

ಈ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ಇಬ್ರಾಹಿಂ ಕೆಲ ಭಾಷಣಗಳಲ್ಲೂ ಹೇಳಿದ್ದರು ಎಂದು ನಗುತ್ತಾ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯ ತಮ್ಮ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮುದ್ದೆ ಮುರಿದು ಬಾಯಿಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡರು.

ಆದರೆ ಅದು ಗಂಟಲಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕದೇ ಸೀದಾ ಒಳ ಹೋಯಿತು.

ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ 11.30 ಕ್ಕೆ ಯಾವುದೋ ವಿಷಯ ಮಾತನಾಡಲು ಕನ್ನಡಪ್ರಭದ ಹಿರಿಯ ಪತ್ರಕರ್ತ ಮಿತ್ರರಾದ ಉಮಾಪತಿ ಸರ್ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಸುದ್ದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಪಟ್ಟದ್ದು ಮಾತನಾಡಿದ ನಂತರ ಅವರು ‘ನಾನು 10.30ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ್ದೆ. ನಿಮ್ಮ ಮೊಬೈಲ್ ಬ್ಯುಸಿ ಇತ್ತು. ಆಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಮಾಡ್ದೆ. ರಿಂಗಾಯ್ತು. ನೀವು ರಿಸೀವ್ ಮಾಡ್ಲಿಲ್ಲ. ನೀವು ವಾಪಸ್ ಫೋನ್ ಮಾಡ್ದಾಗ ನಾನು ಆಟೋದಲ್ಲಿದ್ದೆ. ಆಗ ನನಗೆ ರಿಸೀವ್ ಮಾಡ್ಲಿಕ್ಕೆ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ’ ಅಂದ್ರು. ‘ಇಲ್ಲ ಸಾರ್, ಆಗ ಅಡುಗೆ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೆ. ತರಕಾರಿ ಹೆಚ್ತಾ ಕೂತಿದ್ದೆ’ ಅಂದೆ.
‘ಓ ಮನೆಯವ್ರು ಇಲ್ವೇನು?’
‘ಇಲ್ಲಾ ಸಾರ್. ಊರಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದಿದ್ದೀನಿ. ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಬಿಸಿಲಲ್ವಾ…’
‘ಹಾಗಾದ್ರೆ ನಿಮ್ಮದೆ ಅಡುಗೆ ಅನ್ನಿ…’
‘ಹೌದ್ ಸಾರ್, ಹೊರಗಡೆ ತಿನ್ನೋಕೆ ಆಗೋಲ್ಲ. ಆ ಪರೋಟ ತಿಂದು 100 ರೂ. ಕೊಡ್ಬೇಕು. ಸಮಾಧಾನ ಬೇರೆ ಆಗಲ್ಲ. ಅದಿಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಲ ಸಾರು ಮಾಡಿದ್ರೆ ತಂಗಳು ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಕನಿಷ್ಟ ಎರಡು ದಿನ ಚಿಂತೆ ಇರೋಲ್ಲ. ಬರೀ ಅನ್ನ ಮಾಡ್ಕೊಂಡ್ರೆ ಆಯ್ತು. ಹಂಗಾಗಿ ನೀವು ಮೊದ್ಲು ಫೋನ್ ಮಾಡ್ದಾಗ ತರಕಾರಿ ಹೆಚ್ತಿದ್ದೆ. ಎರಡನೇ ಸಲ 11 ಗಂಟೆಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡ್ದಾಗ ಪಾತ್ರೆ ತೊಳಿತಿದ್ದೆ’ ಎಂದು ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಆದಷ್ಟು ಅವರಿಗೆ ಕರುಣೆ ಬರುವ ಹಾಗೆ ವಣರ್ಿಸಿದೆ. (ಒಂದೆರಡು ನಿಮಿಷ)
ಪಾಪ ಅವರೂ ಅಷ್ಟೇ! ‘ಛೇ!! ಇಡೀ ದಿನ ಸುದ್ದಿ ಹಿಂದೆ ಸುತ್ಬೇಕು. ರಾತ್ರಿ ಬಂದು ಅಡುಗೆ ಮಾಡ್ಕೋಬೇಕು. ನಮಗಿಂತಾ ನಿಮಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಟೆನ್ಷನ್ ಬೇರೆ. ನಿಮ್ಮದು ಪ್ರತಿ ಸೆಕೆಂಡ್ ಜರ್ನಲಿಸಂ…’ ಎಂದು ಸಂತಾಪ ಸೂಚಿಸಿದರು.
‘ಹೌದು ಸರ್. ಆದ್ರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಅನ್ನ ಮೊಸರು ತಿಂದ್ರೂ ಸಮಾಧಾನ ಅದ್ಕೇ ಅಡುಗೆ ಮಾಡ್ಕೋತಿನಿ. ಆದ್ರೆ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿ ಅಡುಗೆ ಮಾಡೋಕೆ ಬರೋಲ್ಲ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟು’
‘ಗುಡ್… ಅದು ಒಳ್ಳೇ ಗಂಡಸಿನ ಲಕ್ಷಣ’ ಅಂದ್ರು!
ತಮಾಷೆ ಮಾಡ್ತಿದಾರೆ ಅನ್ಸಿ, ‘ಏನ್ಸಾರ್, ಅಡುಗೆ ಮಾಡೋದು ಒಳ್ಳೆ ಗಂಡ್ಸಿನ ಲಕ್ಷಣವಾ’? ನನ್ನ ಅನುಮಾನ ಮುಂದಿಟ್ಟೆ.
ಹೌದು ಶಿವು! ಮತ್ತೆ! ಅಡಿಗೆ ಮಾಡೋಕೆ ಬಂದ್ರೆ ಎಲ್ಲಿ ಬೇಕಿದ್ರೂ ಬದುಕಬಹುದು. ನಾನು ತಮಾಷೆಗೆ ಹೇಳ್ತಿಲ್ಲ! ನನ್ನನ್ನೂ ಸೇರಿಸ್ಕೊಂಡು ಈ ಮಾತು ಹೇಳ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಏಕೆಂದ್ರೆ ನಂಗೂ ಅಡುಗೆ ಮಾಡೋಕೆ ಬರುತ್ತೆ. ಹಾಗಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಸೇರಿಸ್ಕೊಂಡು ಈ ಮಾತು ಹೇಳ್ತಿದ್ದೇನೆ’. ನನ್ನ ಅನುಮಾನ ಬಗೆ ಹರಿಸಿದರು. ಗಂಭೀರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಈ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ನಂತರ ಇಬ್ಬರೂ ಹ್ಹ ಹ್ಹ ಹ್ಹ ಎಂದು ನಕ್ಕೆವು.
ಆಗಲೇ ಅವ್ರಿಗೆ ‘ಸರ್, ಇದ್ನ ಒಳ್ಳೆ ಗಂಡಸಿನ ಲಕ್ಷ್ಷಣಗಳು ಎಂದು ಬ್ಲಾಗ್ ನಲ್ಲಿ ಹಾಕ್ತೇನೆ’ ಅಂದೆ. ಎಲ್ಲರೂ  ನಮ್ಮಂತೆ ಒಳ್ಳೆಯವರಾಗಲಿ. ಎಂಬ ಸದುದ್ದೇಶ ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು.
ನನ್ನ ಸದುದ್ದೇಶ ಅರಿತ ಉಮಾಪತಿ ಸರ್ ಮತ್ತಷ್ಟು ನಕ್ಕರು.
* * *
ಈಗ ನೀವೂ ಸಹ ಒಳ್ಳೆಯ ಗಂಡಸರಾಗಬಹುದು. ಅದಕ್ಕೆ ನೀವು ಮಾಡಬೇಕಾಗಿರುವುದಿಷ್ಟೇ.
1. ನಿಮಗೆ ತೋಚಿದಂತೆ ಒಳ್ಳೆ ಗಂಡಸಿನ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿ.
2. ಈಗಾಗಲೇ ಒಳ್ಳೆಯ ಗಂಡಸಾಗಿರೋ ಮಿತ್ರರು, ತಾವು ಯಾವಾಗ ಅಡುಗೆ ಮಾಡೋ ಮೂಲಕ ಒಳ್ಳೆ ಗಂಡಸಾಗಿದ್ದು? ಅದರ ಪರಿಣಾಮಗಳು? ಬೇರೆಯವರ ಮೇಲೆ ಮಾಡಿದ ಅದ್ಬುತ ಪ್ರಯೋಗಗಳಿದ್ದಲ್ಲಿ ದಯವಿಟ್ಟು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ.
ಎಲ್ಲಾ ಕೆಟ್ಟ ಗಂಡಸರಿಗೂ ಇದರಿಂದ ಅನುಕೂಲ ಆಗೋದಾದ್ರೆ ಆಗಲಿ!

ಶತಮಾನೋತ್ಸವ ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಮಿಥಿಕ್ ಸೊಸೈಟಿ ಇದೇ ಮೇ 3 ರಿಂದ 5 ನೇ ತಾರೀಖಿನವರೆಗೆ ಮೂರು ದಿನಗಳ ಸಮಾರೋಪ ಸಮಾರಂಭ ಆಚರಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದ 7 ಜನ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಹಾಗೂ 7 ಜನ ಯುವ ಸಾಧಕರನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಲಿದೆ. ಯುವ ಸಾಧಕರ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹೆಸರೂ ಇದೆ.

ಉಳಿದಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ವಿಜೇತರ ಪಟ್ಟಿ ಹಾಗೂ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ವಿವರಣೆ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ. ಅದರ ಸುದ್ದಿ ತುಣುಕು ಇಲ್ಲಿದೆ.

ಗಮನಕ್ಕೆ: ದೊಡ್ಡ ಇಮೇಜ್ ಗೆ ಫೋಟೋ ಮೇಲೆ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ.

ಎಕ್ಲ ಚಲೋ ರೇ ಗೆ ಬಂದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನನ್ನನ್ನು ಅಚ್ಚರಿಗೆ ದೂಡಿದೆ. ಈ ಹಾಡು ಅನೇಕರನ್ನು ತಟ್ಟಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ Chitto jetha bhayashunyo ಅಂದರೆ Where the mind is without fear ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕೆಂದಿದ್ದೆ. ಉಮಾಪತಿ ಸರ್ ಅದರ ಚರ್ಚೆಗೆ ತಮ್ಮ ಕಾಮೆಂಟ್ ನಲ್ಲೇ ನಾಂದಿ ಹಾಡಿದ್ದರು. ಆದರೆ ನನಗೆ ಈಗ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಕಾಮೆಂಟ್ ಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ Where the mind is without fear ಗೆ ಕನಿಷ್ಟ 4-5 ಕನ್ನಡ ಭಾವಾನುವಾದಗಳು ಇರುವ ಹಾಗೆ ಕಂಡು ಬರುತ್ತಿದೆ.
Where the mind is without fear ಇದನ್ನು ರವಿಂದ್ರರು ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಪೂರ್ವವೇ, ಜಾಗೃತ ಭಾರತ ಹೇಗಿರಬೇಕು ಎಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಬರೆದಿದ್ದರು. ಮೂಲ ಬಂಗಾಳಿ. ಅದನ್ನು ಸ್ವತ: ರವಿಂದ್ರರೇ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಗೆ ಅನುವಾದಿಸಿದ್ದರು. ನಂತರ ಅದು ಬಹುತೇಕ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ದೇಶಗಳ ವಿವಿಧ ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಅನುವಾದಗೊಂಡಿದೆ ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಮೂಲ ಬಂಗಾಳಿ ಕವನ 1912 ರಲ್ಲೇ ನೋಬೆಲ್ ವಿಜೇತ ಕೃತಿ ಗೀತಾಂಜಲಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗಿತ್ತು.
ಈಗ ಇಲ್ಲಿ ಬಂಗಾಳಿ ಮೂಲ, ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಅನುವಾದ, ಶ್ರೀ ಕಳುಹಿಸಿಕೊಟ್ಟಿರುವ ಅನುವಾದ ಹಾಗೂ ಉಮಾಪತಿ ಸರ್ ನೀಡಿದ್ದ ಕಾಮೆಂಟಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಅನುವಾದದ ಒಂದೆರಡು ಸಾಲುಗಳಿವೆ. ರವಿಶಂಕರ್ ಸಹ ವೆಂಕಟೇಶ ಮೂರ್ತಿಯವರ ಭಾವಾನುವಾದದ ಬಗ್ಗೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾರೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಯಾರಿಗಾದರೂ ನಿಜಕ್ಕೂ ಎಷ್ಟು ಅನುವಾದಗಳಿವೆ? ಅವುಗಳ ಪೂರ್ಣ ಪಾಠ ಇದೆಯಾ? ಇದ್ದರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ. ನಾವು ಅನೇಕರು ಅದರ ಸಶಕ್ತ ಭಾವಾನುವಾದ ಓದಲು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಒಂದೇ ಕವನ ಹೇಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಭಾವಾನುವಾದಗಳಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ ಎಂದೂ ತಿಳಿಯಬಹುದು.

The English version is:
Where the mind is without fear and the head is held high;
Where knowledge is free;
Where the world has not been broken up into fragments by narrow domestic walls;
Where words come out from the depth of truth;
Where tireless striving stretches its arms towards perfection;
Where the clear stream of reason has not lost its way into the dreary desert sand of dead habit;
Where the mind is led forward by thee into ever-widening thought and action …
Into that heaven of freedom, my father, let my country awake.

The original Bengali version is:
চিত্ত যেথা ভয়শূন্য উচ্চ যেথা শির, জ্ঞান যেথা মুক্ত, যেথা গৃহের প্রাচীর
আপন প্রাংগণতলে দিবস-শর্বরী বসুধারে রাখে নাই খণড ক্ষুদ্র করি,

যেথা বাক্য হৃদযের উতসমুখ হতে উচ্ছসিয়যা উঠে, যেথা নির্বারিত স্রোতে,
দেশে দেশে দিশে দিশে কর্মধারা ধায় অজস্র সহস্রবিধ চরিতার্থতায়,

যেথা তুচ্ছ আচারের মরু-বালু-রাশি বিচারের স্রোতঃপথ ফেলে নাই গ্রাসি -
পৌরুষেরে করেনি শতধা, নিত্য যেথা তুমি সর্ব কর্ম-চিংতা-আনংদের নেতা,

নিজ হস্তে নির্দয় আঘাত করি পিতঃ, ভারতেরে সেই স্বর্গে করো জাগরিতচিত্ত যেথা ভয়শূন্য উচ্চ যেথা শির, জ্ঞান যেথা মুক্ত, যেথা গৃহের প্রাচীর
আপন প্রাংগণতলে দিবস-শর্বরী বসুধারে রাখে নাই খণড ক্ষুদ্র করি,

যেথা বাক্য হৃদযের উতসমুখ হতে উচ্ছসিয়যা উঠে, যেথা নির্বারিত স্রোতে,
দেশে দেশে দিশে দিশে কর্মধারা ধায় অজস্র সহস্রবিধ চরিতার্থতায়,

যেথা তুচ্ছ আচারের মরু-বালু-রাশি বিচারের স্রোতঃপথ ফেলে নাই গ্রাসি -
পৌরুষেরে করেনি শতধা, নিত্য যেথা তুমি সর্ব কর্ম-চিংতা-আনংদের নেতা,

নিজ হস্তে নির্দয় আঘাত করি পিতঃ, ভারতেরে সেই স্বর্গে করো জাগরিত ||

ಶ್ರೀ ಕಳುಹಿಸಿರುವ ಎಂ.ಎನ್ ಕಾಮತ್ ಅವರ ಅನುವಾದ:
ಎಲ್ಲಿ ಮನಕಳುಕಿರದೋ ಎಲ್ಲಿ ತಲೆ ಬಾಗಿರದೋ
ಎಲ್ಲಿ ತಿಳಿವಿಗೆ ತೊಡಕು ತೋರದಿಹುದಲ್ಲಿ
ಎಲ್ಲಿ ಮನೆಯೊಕ್ಕಟ್ಟು ಸಂಸಾರ ನೆಲೆಗಟ್ಟು
ಧೂಳೊಡೆಯದಿಹುದೋ ತಾನಾನಾಡಿನಲ್ಲಿ
ಎಲ್ಲಿ ಸತ್ಯದಗಾಧ ನೆಲೆಯಿಂದ ಸವಿವಾತು
ಸಲ್ಲಲಿತ ನಡೆಯಿಂದ ಮುಂಬರಿವುದಲ್ಲಿ
ಎಲ್ಲಿ ದಣಿವಿರದ ಸಾಧನೆಯು ಸಫಲತೆಗೆಡೆಗೆ
ತೋಳ ನೀಡಿಹುದೋ ತಾನಾನಾಡಿನಲ್ಲಿ
ಎಲ್ಲಿ ಸುವಿಚಾರ ನಿರ್ಮಲ ಜಲದೊಸರು ಹರಿದು
ಕಾಳರೂಢಿಯ ಮರಳೊಳಿಂಗಿ ಕೆಡದಲ್ಲಿ
ಎಲ್ಲಿ ನೀನೆಮ್ಮ ಚಿಂತನವನುದ್ಯಮವ ಸುವಿ-
-ಶಾಲತೆಯ ಪೂರ್ಣತೆಗೆ ಮುಂಬರಿಸುವಲ್ಲಿ
ಅಲ್ಲಿಯಾ ಬಂಧನ ರಹಿತ ಸುಖದ ಸ್ವರ್ಗದಲಿ
ಪಾಲಿಸೈ ಪಿತ ನಮ್ಮ ನಾಡೆಚ್ಚರಿರಲಿ !
ಹೀಗಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗಿದ್ದಿರಬೇಕಲ್ಲ?

ಉಮಾಪತಿ ಸರ್ ಕಾಮೆಂಟಿನಲ್ಲಿರುವ ಅನುವಾದ: ಅನುವಾದರಕರ ಹೆಸರು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಒಂದೆರಡು ಸಾಲುಗಳು ಮಾತ್ರ ಇಲ್ಲಿವೆ. ಪ್ರಾಯಶ: ಇವು ಹೆಚ್ಚು ಸಶಕ್ತವಾಗಿವೆ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.
ಆ ಸ್ವತಂತ್ರ ಸ್ವರ್ಗಕೇ ನಮ್ಮ ನಾಡು ಏಳಲೇಳಲೇಳಲೇಳಲೀ…..
ಎಲ್ಲಿ ಮನವು ನಿರ್ಭಯದಿ ತಲೆಯನೆತ್ತಿ ನಿಲುವುದೋ..
ಎಲ್ಲಿ ಮಾತು ಸತ್ಯದಾಳದಿಂದ ಹೊಮ್ಮಿ ಬರುವುದೋ ಆ ಸ್ವತಂತ್ರ ಸ್ವರ್ಗಕೇ

ಇದರ ಪೂರ್ಣ ಅನುವಾದ ತಿಳಿದವರು ದಯವಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿ.

2005ರಲ್ಲಿ ಸುಭಾಷ್ ಸಾವಿನ ಸುತ್ತ ಪುಸ್ತಕ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ‘ನೇತಾಜಿ ಸುಭಾಷ್ ಚಂದ್ರ ಬೋಸ್: ದಿ ಫಾರ್ಗಾಟನ್ ಹೀರೋ’ ಫಿಲಂ ನೋಡಿದ್ದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ರವೀಂದ್ರನಾಥ ಠ್ಯಾಗೋರರ ‘ಎಕ್ಲ ಚಲೋ ರೇ’  ಹಾಡಿನ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದರು. ಆ ಹಾಡು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿತ್ತು. ಸ್ಪೂರ್ತಿ ತುಂಬುವಂತಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಪೂರ್ತಿ ಕೇಳಬೇಕು ಎಂಬ ಆಸೆ ಈಡೇರಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಆ ಅದ್ಭುತ ಎಕ್ಲ ಚಲೋ ರೇ ಹಾಡಿನ ಮೂಲ ಬಂಗಾಳಿ, ಅದನ್ನು ರವಿಂದ್ರರೇ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಗೆ ಅನುವಾದ ಮಾಡಿದ್ದು ಹಾಗೂ ಬಂಗಾಳಿ ಲಿಪಿಯನ್ನೇ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ನಲ್ಲಿ ಬರೆದದ್ದು ಎಲ್ಲವೂ ಇಂಟರ್ ನೆಟ್ ನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಈ ಹಾಡು ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದೀತು ಎಂದು ಇಲ್ಲಿ ಮೂರನ್ನೂ ಅಳವಡಿಸಿದ್ದೇನೆ.

Tagore’s English translation
If they answer not to thy call walk alone,
If they are afraid and cower mutely facing the wall,
O thou of evil luck,
open thy mind and speak out alone.

If they turn away, and desert you when crossing the wilderness,
O thou of evil luck,
trample the thorns under thy tread,
and along the blood-lined track travel alone.

If they do not hold up the light when the night is troubled with storm,
O thou of evil luck,
with the thunder flame of pain ignite thy own heart
and let it burn alone.

In Bengali script
যদি তোর ডাক শুনে কেউ না আসে তবে একলা চলো রে।
একলা চলো, একলা চলো, একলা চলো, একলা চলো রে॥
যদি কেউ কথা না কয়, ওরে ওরে ও অভাগা,
যদি সবাই থাকে মুখ ফিরায়ে সবাই করে ভয়—
তবে পরান খুলে
ও তুই মুখ ফুটে তোর মনের কথা একলা বলো রে॥
যদি সবাই ফিরে যায়, ওরে ওরে ও অভাগা,
যদি গহন পথে যাবার কালে কেউ ফিরে না চায়—
তবে পথের কাঁটা
ও তুই রক্তমাখা চরণতলে একলা দলো রে॥
যদি আলো না ধরে, ওরে ওরে ও অভাগা,
যদি ঝড়-বাদলে আঁধার রাতে দুয়ার দেয় ঘরে—
তবে বজ্রানলে
আপন বুকের পাঁজর জ্বালিয়ে নিয়ে একলা জ্বলো রে॥

In Bengali Romanization
Jodi tor đak shune keu na ashe tôbe êkla chôlo re,
Êkla chôlo, êkla chôlo, êkla chôlo, êkla chôlo re.
Jodi keu kôtha na kôe, ore ore o ôbhaga,
Jodi shôbai thake mukh firaee shôbai kôre bhôe—
Tôbe pôran khule
O tui mukh fuţe tor moner kôtha êkla bôlo re.
Jodi shôbai fire jae, ore ore o ôbhaga,
Jodi gôhon pôthe jabar kale keu fire na chae—
Tôbe pôther kãţa
O tui rôktomakha chôrontôle êkla dôlo re.
Jodi alo na dhôre, ore ore o ôbhaga,
Jodi jhôŗ-badole ãdhar rate duar dêe ghôre—
Tôbe bojranôle
Apon buker pãjor jalie nie êkla jôlo re.

 Ramnath Goenka Excellence in Journalism Awards: ಪ್ರಾಯಶ: ಭಾರತದ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಎಕ್ಸ್ ಪ್ರೆಸ್ ಗ್ರೂಪ್, ತನ್ನ ಸ್ಥಾಪನೆಯ ನೂರನೇ ವರ್ಷದ ನೆನಪಿಗೆ, ಸಂಸ್ಥಾಪಕ ರಾಮನಾಥ ಗೋಯೆಂಕಾ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಶಸ್ತಿ  ಸ್ಥಾಪಿಸಿತ್ತು.  ಪತ್ರಕರ್ತರ ಸಾಧನೆ, ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ರಿಸ್ಕ್, ನಿಖರತೆ, ಅದು ಮಾಡಿದ ಪರಿಣಾಮ,  ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಒರೆಗೆ ಹಚ್ಚಿದ ನಂತರ ಮುದ್ರಣ ಹಾಗೂ ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಒಂದು ರೀತಿ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಜನರಿಗೆ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ನಂಬಿಕೆ, ವಿಶ್ವಾಸಗಳ ಸಂಕೇತ ಎನ್ನಬಹುದು.

ಈ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪಡೆಯುವುದು ಎಲ್ಲಾ ಪತ್ರಕರ್ತರ ಕನಸು. ಆದರೆ ಅದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.  ಆದರೆ ಟಿವಿ9 ವಾರಂಟ್ ವಿಭಾಗದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಹಾಗೂ ಮಿತ್ರ ಎಂ.ಎಸ್.ರಾಘವೇಂದ್ರ ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ್ದಾನೆ. ರಾಘು ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಮಾಡಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರ ಮಾರಾಟ ಜಾಲ ಕುರಿತ ವರದಿಗೆ ರಾಜ್ಯ ಮಟ್ಟದ ಚಾನೆಲ್  ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಲಭಿಸಿದೆ. ನಮ್ಮ ತೆಲುಗು ಚಾನೆಲ್ ನ ಶೀತಲ್ ಎಂಬುವರಿಗೂ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಲಭಿಸಿದೆ.

ಉಳಿದಂತೆ ಈ ಸಾಲಿನ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪಡೆದವರ ಪಟ್ಟಿ ಇಲ್ಲಿದೆ.

Awardees:

Ramnath Goenka Journalist of the Year – Broadcast
Karan Thapar

Ramnath Goenka Journalist of the Year – Print
P. Sainath, The Hindu

Prakash Kardaley Memorial Award For Civic Journalism – Print
Sayli Udas, The Hindustan Times

Ramnath Goenka Excellence in Journalism Awards for Uncovering India Invisible – Broadcast
Mridu Bhandari, CNN-IBN

Ramnath Goenka Excellence in Journalism Awards for Uncovering India Invisible – Print
Neelesh Misra & Nagendar Sharma, The Hindustan Times

Ramnath Goenka Excellence in Journalism Awards for Hindi – Broadcast
Umashankar Singh, NDTV

Ramnath Goenka Excellence in Journalism Awards for Hindi – Print
Punya Prasun Bajpai, Pratham Pravakta

Ramnath Goenka Excellence in Journalism Awards for Film and Television Journalism – Broadcast
Vaishali Sood, CNN-IBN

Ramnath Goenka Excellence in Journalism Awards for Film and Television Journalism – Print
Shoma Chauduhry, Tehelka

Reporting on HIV/AIDS – English – Print
Dnyanesh V. Jathar, The Week

Reporting on HIV/AIDS – Marathi – Print
Savita Vikram Harkare, Lokmat

Ramnath Goenka Excellence in Journalism Awards for Books (Non-Fiction) – Print
Ramchandra Guha

Ramnath Goenka Excellence in Journalism Awards for Regional Languages – Broadcast
M.S. Ragavender & Shital Morjaria, TV9

Ramnath Goenka Excellence in Journalism Awards for Regional Languages – Print
P.K. Prakash, Madhyamam Daily

Ramnath Goenka Excellence in Journalism Awards for Sports Journalism – Broadcast
Rudraneil Sengupta, CNN-IBN

Ramnath Goenka Excellence in Journalism Awards for Sports Journalism – Print
Sandeep Dwivedi, The Indian Express

Ramnath Goenka Excellence in Journalism Awards for Reporting from J&K and the Northeast – Broadcast
V.K. Shashi Kumar, CNN-IBN & Nidhi Razdan, NDTV

Ramnath Goenka Excellence in Journalism Awards for Reporting from J&K and the Northeast – Print
Muzamil Jaleel, The Indian Express

Ramnath Goenka Excellence in Journalism Awards for Environmental Reporting – Broadcast
Swati Thiyagarajan, NDTV

Ramnath Goenka Excellence in Journalism Awards for Environmental Reporting – Print
Sonu Jain, The Indian Express

Ramnath Goenka Excellence in Journalism Awards for Business and Economic Journalism – Broadcast
Abhishek Upadhyay, IBN7

Ramnath Goenka Excellence in Journalism Awards for Business and Economic Journalism – Print
P. Vaidyanathan Iyer, Business World

Ramnath Goenka Excellence in Journalism Awards for Foreign Correspondent Covering India – Print
Joseph Johnson, Financial Times

Ramnath Goenka Excellence in Journalism Awards for Political Reporting – Broadcast
Sreenivasan Jain, NDTV

Ramnath Goenka Excellence in Journalism Awards for Political Reporting – Print
Subrata Nagchoudhury & Ravik Bhattacharya, The Indian Express

Sanjiv Sinha Memorial Award for reporting
Smita Nair, The Indian Express

Priya Chandrasekhar Memorial Award for editing
Amrita Dutta, The Indian Express

(ಇದನ್ನು ವಿಕಾಸ್ ಹೆಗಡೆ ಅವರ ‘ವಿಕಾಸ ವಾದ’ ಬ್ಲಾಗ್ ನಿಂದ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಅವರು ತಮ್ಮದೆ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಯಾನ ಹಾಗೂ ಜಲಿಯನ್ ವಾಲಾ ಬಾಗ್ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ನಿಮಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಮರು ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ)
* * *
ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ೧೦:೩೦, ಅಪ್ಪನ ಫೋನಿಂದ ಮೆಸೇಜು ಬಂತು – “ನಿನ್ನನ್ನ TV9ನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದೆವು! “
ಎದೆ ಧಸಕ್ ಎಂದಿತು. ಚಂದನದಲ್ಲೋ, ಕಸ್ತೂರಿಯಲ್ಲೋ, ಈ ಟೀವಿಯಲ್ಲೋ ನೋಡಿದೆ ಎಂದಿದ್ದರೆ ಏನಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ಅದು ಟೀವಿ ನೈನು! ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಮನರಂಜನೆಯಂತೆ ಕೊಟ್ಟು, ಮನರಂಜನೆಯನ್ನು ಅತಿರೇಕ ಮಾಡಿ, ಅತಿರೇಕವನ್ನು ಮಾಮೂಲಿನಂತೆ ದಿನವಿಡೀ ತೋರಿಸಿ ’ಉತ್ತಮ ಸಮಾಜಕ್ಕಾಗಿ’ ದುಡಿಯುತ್ತಿರುವ ಅಪರೂಪದ ವಾಹಿನಿ ಅದು. ಅಂದ ಮೇಲೆ ಗಾಬರಿಯಾಗದೇ ಇರುತ್ತದೆಯೇ. ಅವರ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೋ ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು. ನಾವು ಹುಡುಗರು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ನಿಂತಿರುತ್ತೇವೆ, ಏನೇನೋ ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ. ಇನ್ಯಾವುದೋ ವರದಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಕಸ್ಮಾತಾಗಿಯೋ , ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿಯೋ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಕಣ್ಣು ಬಿದ್ದು ಅದು ಬೇರೆ ಏನೋ ಅರ್ಥ ಕೊಟ್ಟು ಬ್ರೇಕಿಂಗ್ ನ್ಯೂಸ್ ಆಗಿಹೋಯಿತಾ ಎಂದು ಹೆದರಿಕೆಯಾಯಿತು.

ರೆಹಮಾನ್, ಆ ಹುಡುಗ್ರು ಅಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೊತ್ತಿಂದ ನಿಂತಿದಾರೆ?
……………………………
ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಏನೋ ವೈಟ್ ಕಲರ್ ವಸ್ತು ಇದೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಏನೂಂತ ಹೇಳಕ್ಕಾಗತ್ತಾ?
……………………………
ಅವರು ಇನ್ನೂ ಅಲ್ಲೇ ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ನಿಂತಿರ್ತಾರೆ ಅಂತ ಹೇಳ್ತೀರಾ
……………

ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಅವರ ವರದಿಗಾರ-ಸ್ಟುಡಿಯೋ ಮಧ್ಯೆ ಸಂಭಾಷಣೆ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ದಿಗಿಲಾದೆ. ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಏನು ರೆಕ್ಕೆಪುಕ್ಕ ಸೇರಿಸಿ, ಮಸಾಲೆ ಅರೆದು, ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿ ತೋರಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೋ ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು ನಮ್ ಗ್ರಾಚಾರ!

ಕೆಲವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಹೀಗೇ ಆಗಿತ್ತು. ನಾನು ಮೊದಲು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಂಪನಿಯ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಕಾಲ್ ಸೆಂಟರ್ ಒಂದಿತ್ತು. ಆಗ ಅದ್ಯಾವುದೋ ಕಾಲ್ ಸೆಂಟರ್ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಕ್ಯಾಬ್ ಚಾಲಕನೊಬ್ಬ ಎತ್ತಾಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ರೇಪ್ & ಕೊಲೆ ಮಾಡಿದ ಘಟನೆ ಹಸಿಹಸಿಯಾಗಿತ್ತು. ಕ್ರೈಂ ಡೈರಿ, ಸ್ಟೋರಿ ಮುಂತಾದ ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳು ಕಾಲ್ ಸೆಂಟರ್ ಗಳ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದವು. ನಮಗೂ ಎರಡನೇ ಪಾಳಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದುದ್ದರಿಂದ ರಾತ್ರಿ ೧ ರ ವರೆಗೆ ಆಫೀಸಿನಲ್ಲೇ ಇರಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆಗಾಗ ಗಾಳಿ ಸೇವನೆಗೆಂದು, ನಿದ್ದೆ ಬರದಿರಲೆಂದು ನಾವು ಹೊರಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಅದೇ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಕಾಲ್ ಸೆಂಟರಿನ ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿಯರೂ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು.

ಆ ಹುಡುಗಿಯರ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತ ಬಟ್ಟೆಗಳು, ಅವರು ಸೇದುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ಯಾಕುಗಟ್ಟಲೇ ಸಿಗರೇಟುಗಳು, ಯಾವ ಮುಲಾಜೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಹುಡುಗಿಯರ ಮೈಮೇಲೆ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಹರಿದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಹುಡುಗರ ಕೈಗಳು, ಮಬ್ಬುಗತ್ತಲಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ದಾಹ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ತುಟಿಗಳು, ಚಳಿಗಾಲದ ಹೀಟ್ ಟ್ರಾನ್ಸ್ ಫರ್ ಗಳು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಎಥ್ನಿಕ್ ಡೇ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಕಾಲ್ ಸೆಂಟರ್ ಹುಡುಗೀರು ಸೀರೆ ಉಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ನಮಗೆ ಬಹಳ ಸಂಕಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದ್ಯಾಕೆ ನೆಟ್ಟಗೆ ಸೀರೆ ಉಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ವಾ ಅಂತೀರಾ? ಇಲ್ಲ ಹಾಗೇನಿಲ್ಲ , ಪಾಪ ಸರಿಯಾಗೇ ಸೀರೆ ಉಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ಬಂದಿರ್ತಿದ್ರು, ಆದರೆ ಹುಡುಗೀರು ಸೀರೆ ಉಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸಿಗರೇಟ್ ಸೇದುವುದನ್ನು ನೋಡೋಕಾಗೋಲ್ಲ ಕಣ್ರೀ. ಬೇಕಿದ್ರೆ ಜೀನ್ಸ್ ಟೀಶರ್ಟ್ ಅಥವಾ ಇನ್ನೇನನ್ನೋ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಸೇದಿದರೆ ಅದು ನೋಡೆಬಲ್.

ನೀವು ಹುಡುಗರು ಯಾವ ಬಟ್ಟೆ ಬೇಕಿದ್ರೂ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಏನ್ ಬೇಕಾದ್ರೂ ಮಾಡ್ತೀರಾ, ಹುಡುಗಿಯರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಕಟ್ಟು ಪಾಡು, ಶೋಷಣೆ, ದೌರ್ಜನ್ಯ ಅದು ಇದು ಅಂತ ಸ್ತ್ರೀವಾದಿಗಳು ಮೂದಲಿಸಿದರೂ ಪರ್ವಾಗಿಲ್ಲ, ಸೀರೆ ಉಟ್ಟುಕೊಂಡರೆ ಸಭ್ಯರೆಂಬ ಭಾವನೆಯೋ ಅಥವಾ ಸೀರೆ ಉಟ್ಟಿರುವವರೆಲ್ಲಾ ಅಮ್ಮಂದಿರಂತೆ ಎಂಬ ಮುಗ್ಧತೆಯೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ನಮಗೆ ಆ ಸೀರೆ ಮೇಲೆ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದ ಏನೋ ಗೌರವ. ಇರ್ಲಿ ಬಿಡಿ. ಯಾರಿಗೂ ಏನೂ ಹೇಳುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲರೂ ೨೧ ನೇ ಶತಮಾನದವರರು, modern, forward, broad minded and independent. They know what is right and wrong. They don’t want moral policing by anybody.

ಇದೇನು ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಬಂತು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ !. ಹೋಗ್ಲಿ ಬಿಡಿ.. ಅದೆಲ್ಲ ವಿಷ್ಯ ಬೇಡ ಈಗ .

ನಮ್ಮ ತಲೆಬಿಸಿ ಇದ್ದದ್ದು ಟೀವಿ ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ. ಅವರು ಎಲ್ಲೋ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಇಟ್ಟು ಫೋಕಸ್ ಮಾಡಿ ಕಾಲ್ ಸೆಂಟರ್ ಜನರ ಜೊತೆ ನಮ್ಮನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ ಟೀವಿನಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿ ಅದನ್ನು ನಮ್ಮೂರಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ನೋಡಿ ಫಜೀತಿಯಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಭಯ ಇತ್ತು. ಈ ಬ್ಲಾಗ್, ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ನಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಏನೇ ಬರೆದುಕೊಂಡರೂ ಪರ್ವಾಗಿಲ್ಲ , ಯಾರೂ ಓದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಟೀವಿ ಮಾತ್ರ ಹಾಗಲ್ಲ ನೋಡಿ.

ಯಾವುದೋ ವಿಷಯ ಹೇಳಲು ಹೋಗಿ ಏನೋ ಹೇಳುತ್ತಾ ಕೂತೆ. ನೀವೂ ಅದನ್ನು ಓದುತ್ತಾ ಕೂತಿರಿ. ಅಸಲು ವಿಷಯ ಇನ್ಮುಂದಿದೆ.

ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನೆಯ ಸುದ್ದಿ ಇವತ್ತಿಗೆ ಹಳತಾಗಿ ಹೋಗಿರುತ್ತದೆ. ಏನಾದರೂ ಘಟನೆಗಳು ನೆಡೆದಾಗ ಅವು ಹಸಿ ಇರುವಾಗಲೇ ಅದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು. ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಬರವಣಿಗೆಯ ಜಗತ್ತು ಇದನ್ನು ಯಾವತ್ತೋ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಆದರೆ ಕನ್ನಡ ಜಗತ್ತು ಈಗೀಗ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. (ಅಥವಾ ಮೊದಲೇ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಅಜ್ಞಾನವೆಂದು ಮನ್ನಿಸಿ). ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಟ್ವಿನ್ ಟವರ್ ದುರಂತ ಆದಾಗ ಕೆಲವೇ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಘಟನೆಯದ ವಿವರಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಹಲವಾರು ದಪ್ಪ ದಪ್ಪ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಬಂದವು. ಆ ಘಟನೆ ಇನ್ನೂ ಜನರ ಮನಸಲ್ಲಿ ಹಸಿಯಿದ್ದುದರಿಂದ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಬಿಸಿಬಿಸಿಯಾಗಿ ಖರ್ಚಾದವು. ಕನ್ನಡದಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ದೈತ್ಯ ಬರಹಗಾರ ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆಯವರು ಮುಂಬೈ ಘಟನೆಯನ್ನು ವಿಷಯವಾಗಿರಿಸಿಕೊಂಡು ’ಮೇಜರ್ ಸಂದೀಪ್ ಹತ್ಯೆ’ ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕ ಬರೆದು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದರು. ಇದು ಭಾವನೆಗಳನ್ನು encash ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದು ಕೆಲವರು ಟೀಕಿಸಿದರೂ ಕೂಡ ಅಂತಹ ಘಟನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆಳವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು, ಜನರ ಮನಸಲ್ಲಿ ಇಳಿಯಲು ಸಹಕಾರಿಯಾಗುತ್ತವೆ.

ಈಗ ’ಚಂದ್ರಯಾನ’ದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರೋಣ. ಕೆಲ ತಿಂಗಳುಗಳ ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಚಂದ್ರಯಾನ-೧ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಕೈಗೊಂಡರು. ಇದು ಭಾರತದ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಸಾಧನೆ. ನಿನ್ನೆ ’ಚಂದ್ರಯಾನ’ ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಯಿತು. ಟೀವಿ ನೈನ್ ಉದ್ಯೋಗಿ ಶ್ರೀ ಶಿವಪ್ರಸಾದ್ ಮತ್ತು ಮಿತ್ರರು ಇಸ್ರೋ ಚಂದ್ರಯಾನದ ಯೋಜನೆಯ ವಿಷಯವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪುಸ್ತಕ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಕನ್ನಡ ಬರವಣಿಗೆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಾಹಿತಿ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅಗತ್ಯತೆ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಈ ಪುಸ್ತಕ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಸಾಮಗ್ರಿಯಾಗಿ ಹೊರಬಂದಿದೆ. ಈ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಗಳಿವೆ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ದೇಶ ದೇಶಗಳ ನಡುವೆ space race ಶುರುವಾಗಲು ಕಾರಣವಾದ ’ಚಂದ್ರಯಾನ-೧’ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮಾನವ ಚಂದ್ರನ ಮೇಲೆ ಏಕೆ ಅಷ್ಟು ಆಸಕ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಚಂದ್ರನನ್ನು ಎಟುಕಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಮನುಕುಲಕ್ಕೆ ಮುಂದೆ ಆಗುವ ಪ್ರಯೋಜನಗಳೇನು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇದುವರೆಗೂ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಇರದ ರೋಚಕ ವಿಷಯಗಳಿವೆ. ಜೊತೆಗೆ ಭಾರತದ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ, ಉಪಗ್ರಹ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಹುಟ್ಟು ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳ ವಿಷಯಗಳು ಮತ್ತು ವಿಶ್ವದ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಕೇರಳದ ’ತುಂಬಾ’ ಎಂಬ ಅತೀ ಕುಗ್ರಾಮವೊಂದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಳೇ ಚರ್ಚನ್ನೇ ಕಛೇರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ದನದ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಜೋಡಣೆ ಮಾಡಿ ಸೈಕಲ್ ನಲ್ಲಿ ಸಾಗಿಸಿ ಭಾರತದ ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ರಾಕೆಟನ್ನು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಹಾರಿಸಿದ ಘಟನೆಯನ್ನು ಓದುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಅಕ್ಷರಶಃ ರೋಮಾಂಚನವಾಗುತ್ತದೆ. ದೇಶಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಅಮೆರಿಕದ ಉನ್ನತ ಹುದ್ದೆಗಳನ್ನು ತೊರೆದು ಬಂದ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಇಸ್ರೋ(ISRO) ಸಂಸ್ಥೆಯ ಹುಟ್ಟು, ಬೆಳವಣಿಗೆ ಎಂತವರಲ್ಲೂ ಆಶ್ಚರ್ಯ, ಹೆಮ್ಮೆ ಮೂಡಿಸದೇ ಇರಲಾರದು. ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶದ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಗಳು, ಗಗನಯಾತ್ರೆಯ ಒಳಹೊರಗು, ಅಮೆರಿಕಾ – ರಷ್ಯಾ ಶೀತಲ ಸಮರದಿಂದ ಶುರುವಾದ ಸ್ಪರ್ಧೆ, ಚಂದ್ರನ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಕಥೆಗಳು, ನಂಬಿಕೆಗಳು, ಇದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಜಗತ್ತಿನ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಘಟನೆಗಳು ಮುಂತಾದ ಹಲವು ವಿಷಯಗಳಿಂದ ಪುಸ್ತಕವು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಓದಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಚಂದ್ರಯಾನದಂತಹ ಯೋಜನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಜನರಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ, ಗೌರವ ಮೂಡಿಸಲು, ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಯುವಕರನ್ನು ಇಂತಹ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಕಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯಲು, ಸಂಶೋಧನಾ ಕೆಲಸಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ವಹಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಇಂತಹ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಅಗತ್ಯ ಬಹಳ ಇದೆ. ಪ್ರೌಢಶಾಲಾ ಮಟ್ಟದಿಂದ ಹಿಡಿದು ದೊಡ್ಡವರ ವರೆಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಹಕಾರಿಯಾಗಬಲ್ಲ, ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಓದಬೇಕಾದ ಪುಸ್ತಕ ಇದು. ಅಬ್ದುಲ್ ಕಲಾಂರವರು ಇದನ್ನು ಮೊದಲೇ ಅನೌಪಚಾರಿಕವಾಗಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿ ಶಭಾಷ್ಗಿರಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇಂತಹ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಪುಸ್ತಕಗಳು ಬರಲಿ ಎಂದು ಆಸೆ ಪಡೋಣ.

ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಜಲಿಯನ್ ವಾಲಾಬಾಗ್ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ದರ್ಶಿ ನೂರು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹಿರಿಯರಾದ ಸುಧಾಕರ ಚತುರ್ವೇದಿಯವರಿಂದ ಶಿವಪ್ರಸಾದ್ ಅವರೇ ಬರೆದಿರುವ ’ಜಲಿಯನ್ ವಾಲಾಬಾಗ್’ ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕವೂ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಯಿತು. ನಾನಿನ್ನೂ ಓದಿಲ್ಲ.
*******************
ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮಾತಾಡಿ ಈಗ ಟೀವಿನೈನ್ ನಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡದ್ದು ಹೇಗೆ ಅಂತಲೇ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ ಅಲ್ವೇ?

ನಿನ್ನೆ ಚಂದ್ರಯಾನ ಮತ್ತು ಜಲಿಯನ್ ವಾಲಾಬಾಗ್ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಆಗ ಟೀವಿನೈನ್ ಕ್ಯಾಮರಾ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಗುಂಪನ್ನು ತೋರಿಸುವಾಗ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು ಕೂಡ ಫೋಕಸ್ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ರಾತ್ರಿ ’ಜಸ್ಟ್ ಬೆಂಗಳೂರು’ ಎಂಬ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಅದನ್ನು ನೋಡುವಾಗ ನಾನೂ ಅವರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದೇನೆ ಅಷ್ಟೆ.

ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಇಷ್ಟು ವಿಷಯ ತಿಳಿದುಕೊಂಡ ನಂತರ ನಿರಾಳವೆನಿಸಿ ನಿದ್ದೆ ಹೋದೆ.

ಮೊನ್ನೆ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ನನ್ನ ಹೊಸ ಪುಸ್ತಕ ಜಲಿಯನ್ ವಾಲಾ ಬಾಗ್ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಸಿರಿಗೆರೆಯ ಡಾ. ಶಿವಮೂರ್ತಿ ಶಿವಾಚಾರ್ಯ ಸ್ವಾಮಿಜಿಯವರಿಗೆ ತಲುಪಿಸಿ, ಅವರ ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆದು ಬಂದಿದ್ದೆ. ಈ ಹಿಂದೆ ನಾನು ಬರೆದ ಪುಸ್ತಕಗಳ್ನೂ ಸಹ ಶ್ರೀಗಳವರಿಗೆ ತಲುಪಿಸಿದ್ದೆ. ಆಗೆಲ್ಲಾ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಚನ್ನಾಗಿವೆ ಎಂದು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದ್ದರು. ಚಂದ್ರಯಾನ ಪುಸ್ತಕದ ನೂರು ಪ್ರತಿಗಳನ್ನು ತರಿಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾಸಂಸ್ಥೆಯ ವಿದ್ಯಾರ್ತಿಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದ್ದರು.
ಈಗ ಜಲಿಯನ್ ವಾಲಾ ಬಾಗ್ ಬಗ್ಗೆ ಗುರುಗಳು ತಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕೇವಲ ನನಗೊಬ್ಬನಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ಪತ್ರಿಕೆಯ ತಮ್ಮ ಬಿಸಿಲು ಬೆಳದಿಂಗಳು ಕಾಲಂನಲ್ಲಿ ಈ ಪುಸ್ತಕದ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುವ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನಾನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಬರೆದು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಗುರುಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.
ಬಿಸಿಲು ಬೆಳದಿಂಗಳು ಅಂಕಣದಲ್ಲಿ ಗುರುಗಳು ಬರೆದದ್ದು ಇಲ್ಲಿದೆ.

ಓದಿ ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆ ತಿಳಿಸಿ.

ಚುನಾವಣಾ ಪೂರ್ವ ಸಮೀಕ್ಷೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮೊದಲೇ ಸಾಕಷ್ಟು ತಕರಾರುಗಳಿವೆ. ಕೆಲವರು ಸಮೀಕ್ಷೆ ಬೇಕು ಎಂದರೆ ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಬೇಡ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ದೇಶದಲ್ಲಿ ಇದುವರೆಗೆ ನಡೆದ ಚುನಾವಣೆಗಳ ಸಂದರಭದಲ್ಲಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ನಡೆಸಿದ ಸಮೀಕ್ಷೆಗಳು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸರಿ ಇದ್ದವು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಇದೆ. ಪ್ರತಿ ಚುನಾವಣೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ದೊಡ್ಡ ಚಾನೆಲ್ ಗಳು ನಡೆಸಿದ ಸಮೀಕ್ಷೆಗಳು ಭಾರೀ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಠುಸ್ಸೆಂದಿಂದಿದ್ದಲ್ಲದೆ, ನಗೆ ಪಾಟಲಿಗೂ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದವು. ಇನ್ನು ಸಮೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸುವ ರೀತಿ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿವೆ. ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ತಮ್ಮ ಪರ ಸಮೀಕ್ಷೆ ಬಂದಾಗ ಅದ್ಭುತ ಸಮೀಕ್ಷೆ ಎಂದು ಹೊಗಳುವುದು, ತಮಗೆ ನೆಗೆಟಿವ್ ಆಗುವಂತಹ ಸಮೀಕ್ಷೆ ಬಂದಾಗ ಇದು ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರೇರಿತ, ಪೇಮೆಂಟ್ ಪ್ರೇರಿತ ಸಮೀಕ್ಷೆ ಎಂದು ಟೀಕಿಸುವುದು ಹೊಸದಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಚುನಾವಣಾ ಪೂರ್ವ ಸಮೀಕ್ಷೆ ನಿಷೇಧಿಸುವವರೆಗೆ ಚಿಂತನೆಗಳು ನಡೆದಿದ್ದವು. ಈಗಲೂ ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ.
ಇದೆಲ್ಲಾ ಒತ್ತಡ್ಡಿಗಿರಲಿ. ನಿಮಗೆ ಏನನಿಸುತ್ತದೆ? ಚುನಾವಣಾ ಪೂರ್ವ ಸಮೀಕ್ಷೆಗಳು ಬೇಕೋ ಬೇಡವೋ?? ಬೇಕಿದ್ದರೆ ಏಕೆ ಬೇಕು? ಅದರ ಸ್ವರೂಪ ಹೇಗಿರಬೇಕು? ವಸ್ತುನಿಷ್ಠವಾಗಿರಲು, ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾಗುವಂತಿರಲು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?
ಸಮೀಕ್ಷೆ ಬೇಡದಿದ್ದರೆ ಏಕೆ ಬೇಡ?
ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆ ನಮಗೂ ತಿಳಿಸಿ.

ಜಲಿಯನ್ ವಾಲಾ ಬಾಗ್ ಹಾಗೂ ಚಂದ್ರಯಾನ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಬಿಡುಗಡೆಗೆ ಸಮಯ ನಿಗದಿಯಾಗಿದೆ. ಏಪ್ರಿಲ್ 13 ರಂದೇ ಜಲಿಯನ್ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡಕ್ಕೆ 90 ವರ್ಷ. ಪುಸ್ತಕ ಅದೇ ದಿನ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಲಿದೆ. ಸಮಯ ಸಂಜೆ 6 ಗಂಟೆ. ಅದು ಸರಿಯಾಗಿ ಡಯರ್ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡ ನಡೆಸಿದ ಸಮಯ.

ಸುಧಾಕರ ಚತುರ್ವೇದಿ: ಜಲಿಯನ್ ವಾಲಾ ಬಾಗ್ ಪುಸ್ತಕ ವನ್ನು ಘಟನೆಯ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷದರ್ಶಿ ಸುಧಾಕರ ಚತುರ್ವೇದಿಯವರು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಿದ್ದಾರೆ. ಅವರದ್ದು 110 ದಾಟಿದರೂ ನಮ್ಮನ್ನೂ ನಾಚಿಸುವ ಉತ್ಸಾಹ.

ಎಸ್.ಕೆ.ಶಿವಕುಮಾರ್ : ಚಂದ್ರಯಾನ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಇಸ್ರೋದ ಇಸ್ಟ್ರಾಕ್ ನಿರ್ದೇಶಕ ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅವರು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಿದ್ದಾರೆ.  ಈಗ ಅವರೇ ನಮ್ಮ ಚಂದ್ರಯಾನ ಉಪಗ್ರಹದ ಆರೋಗ್ಯ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದು.

ರವಿ ಬೆಳೆಗೆರೆ: ಇನ್ನು ಪುಸ್ತಕ ಬರೆವುದರಲ್ಲಿ ದಾಖಲೆ ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿರುವ ರವಿ ಬೆಳೆಗೆರೆ ಅವರು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ ವಹಿಸಲಿದ್ದಾರೆ.

ಖಂಡಿತಾ ತಪ್ಪದೇ ಬನ್ನಿ!

ದಿನಾಂಕ: ಏಪ್ರಿಲ್ 13, 2009

ಸ್ಥಳ: ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್, ಕುವೆಂಪು ಸಂಭಾಂಗಣ, ಪಂಪ ಮಹಾಕವಿ ರಸ್ತೆ, ಬೆಂಗಳೂರು

ಸಮಯ: ಸಂಜೆ 6 ಗಂಟೆ

- – -

ಕೆಲವು ದಿನ ಬ್ಲಾಗ್ ಕಡೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಲು ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಮೂರು ಬ್ಲಾಗ್ ಗಳನ್ನುಅನಾಥವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು ಮೂಲೆ ಸೇರಿದ್ದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೂ ಇತ್ತು. ತುಂಬಾ ದಿನಗಳಿಂದ ಬರೆಯಲೇಬೇಕು ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಜಲಿಯನ್ ವಾಲಾ ಬಾಗ್ ಬಗ್ಗೆ ಪುಸ್ತಕ ಬರೆಯಲು ಕೂತಿದ್ದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳತ್ತ ಗಮನ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ, ಕೇವಲ ಪುಸ್ತಕ ಹಾಗೂ ದೈನಂದಿನ ಕಚೇರಿ ಕೆಲಸಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಗಮನ ಹರಿಸಿದ್ದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಈ ಕಡೆ ಮುಖ ಹಾಕಲು ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ದಿನಾ ನಿದ್ದೆಗೆಟ್ಟು, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 4.30, 5ಗಂಟೆ ಹೊತ್ತಿಗೆಲ್ಲಾ ಎದ್ದು ತೂಕಡಿಸುತ್ತಾ ತೂಕಡಿಸುತ್ತಾ ಜಲಿಯನ್ ವಾಲಾ ಬಾಗ್ ಪುಸ್ತಕ ಬರೆದು ಮುಗಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಮುದ್ರಣಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು ಬಾಕಿ ಇದೆ. ಮಿತ್ರರಾದ ವೀರಣ್ಣ ಕಮ್ಮಾರ್, ಸಂಡೇ ಇಂಡಿಯನ್ ನ ರಾಘವ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಿದ್ದುತ್ತಾ ಕೂತಿದ್ದಾರೆ.
ಇನ್ನು ಚಂದ್ರಯಾನ ಪುಸ್ತಕದ ಮುಖ ಪುಟ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಮಿತ್ರ ವೀರೇಶ್ ಹೊಗೆಸಪ್ಪಿನವರ್ ಜಲಿಯನ್ ವಾಲಾ ಬಾಗ್ ಪುಸ್ತಕದ ಮುಖ ಪುಟ ರಚಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಅದನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ್ದೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆ ತಿಳಿಸಿ.
ಪುಸ್ತಕದ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆಯಲು ಹಿರಿಯ ಸಾಹಿತಿ, ಜಾನಪದ ತಜ್ಞರಾದ ಶ್ರೀಯುತ ಚಂದ್ರಶೇಖರ ಕಂಬಾರ ಒಪ್ಪಿದ್ದಾರೆ. ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ, ಅಂಕಿ ಅಂಶ, ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಬರೆಯುವ ನನ್ನ ವಿಚಿತ್ರ ಶೈಲಿಗೆ, ಚಾಳಿಗೆ ಅವರು ಏನು ಕಾಮೆಂಟು ಮಾಡ್ತಾರೋ ಎಂಬ ಆತಂಕದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ.
ಉಳಿದಂತೆ ಪುಸ್ತಕದ ಬಿಡುಗಡೆ ಏಪ್ರಿಲ್ 13 ರಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಿದೆ. ಸ್ಥಳ ಯಾವುದು ಎಂದು ನಿಗದಿಯಾಗಿಲ್ಲ. ಹಿರಿಯ ಮಿತ್ರರಾದ ಜಿ.ಎನ್. ಮೋಹನ್ ಹಾಗೂ ಇತರರ ಜೊತೆ ಚರ್ಚಿಸಿ, ಸ್ಥಳ ನಿಗದಿಗೆ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಎರಡು ಮೂರು ದಿನದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರ ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪುಸ್ತಕದ ಬಿಡುಗಡೆಗೆ ಖಂಡಿತಾ ಬರಬೇಕು.

ಪುಸ್ತಕದ ಹೂರಣ, ಪೂರಕ ವಿಡಿಯೋ, ಫೊಟೋಗಳ ವಿವರಗಳನ್ನು ಖಂಡಿತಾ  ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇಡುತ್ತೇನೆ.

ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಗಜಿನಿ ಚಿತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಕ್ವಿಜ್ ನಡೆಸಿದರೆ ಏನು ಉತ್ತರ ಕೊಡಬಹುದು? ಕೆಲವು ಉತ್ತರಗಳ ಸ್ಯಾಂಪಲ್ ಇಲ್ಲಿದೆ.